القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٩٧

سورة الكهف

وَكَذَلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًا رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِدًا ( 21 )

وبدين گونه [ مردم آن ديار را ] بر حالشان آگاه ساختيم تا بدانند كه وعدهء خدا راست است و [ در فرا رسيدن ] قيامت هيچ شكى نيست ، هنگامى كه ميان خود در كارشان با يكديگر نزاع مىكردند ، پس [ عده‌اى ] گفتند : « بر روى آنها ساختمانى بنا كنيد ، پروردگارشان به [ حال ] آنان داناتر است . » [ سرانجام ] كساني كه بر كارشان غلبه يافتند گفتند : « حتماً بر ايشان معبدى بنا خواهيم كرد . » ( 21 )

سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَدًا ( 22 )

به زودى خواهند گفت : « سه تن بودند [ و ] چهارمين آنها سگشان بود . » ومىگويند : « پنج تن بودند [ و ] ششمين آنها سگشان بود . » تير در تاريكى مىاندازند . و [ عده‌اى ] مىگويند : « هفت تن بودند وهشتمين آنها سگشان بود . » بگو : « پروردگارم به شمارهء آنها آگاه‌تر است ، جز اندكى [ كسى شمارهء ] آنها را نمىداند . » پس دربارهء ايشان جز به صورت ظاهر جدال مكن ودر مورد آنها از هيچ كس جويا مشو . ( 22 )

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا ( 23 )

وزنهار در مورد چيزى مگوى كه من آن را فردا انجام خواهم داد . ( 23 )

إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا ( 24 )

مگر آنكه خدا بخواهد ، وچون فراموش كردى پروردگارت را ياد كن وبگو : « اميد كه پروردگارم مرا به راهى كه نزديكتر از اين به صواب است ، هدايت كند . » ( 24 )

وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِئَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا ( 25 )

وسيصد سال در غارشان درنگ كردند ونُه سال [ نيز بر آن ] افزودند . ( 25 )

قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا ( 26 )

بگو : « خدا به آنچه درنگ كردند داناتر است . نهان آسمانها وزمين به أو اختصاص دارد . وه ! چه بينا وشنواست . براي آنان ياورى جز أو نيست وهيچ كس را در فرمانروايى خود شريك نمىگيرد . » ( 26 )

وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا ( 27 )

وآنچه را كه از كتاب پروردگارت به تو وحى شده است بخوان . كلمات أو را تغييردهنده‌اى نيست ، وجز أو هرگز پناهى نخواهى يافت . ( 27 )