القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٩٦

سورة الكهف

وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرفَقًا ( 16 )

وچون از آنها واز آنچه كه جز خدا مىپرستند كناره گرفتيد ، پس به غار پناه جوييد ، تا پروردگارتان از رحمت خود بر شما بگستراند وبراي شما در كارتان گشايشى فرآهم سازد . ( 16 )

وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَزَاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذَلِكَ مِنْ آَيَاتِ اللَّهِ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِدًا ( 17 )

وآفتاب را مىبينى كه چون برمىآيد ، از غارشان به سمت راست مايل است ، وچون فرو مىشود از سمت چپ دامن برمىچيند ، در حالي كه آنان در جايى فراخ از آن [ غار قرار گرفته ] اند . اين از نشانه‌هاى [ قدرت ] خداست . خدا هر كه را راهنمايى كند أو راه‌يافته است ، وهر كه را بىراه گذارد ، هرگز براي أو يارى راهبر نخواهى يافت . ( 17 )

وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا ( 18 )

ومىپندارى كه ايشان بيدارند ، در حالي كه خفته‌اند وآنها را به پهلوى راست وچپ مىگردانيم ، وسگشان بر آستانهء [ غار ] دو دست خود را دراز كرده [ بود ] . اگر بر حال آنان اطلاع مىيافتى ، گريزان روى از آنها برمىتافتى واز [ مشاهدهء ] آنها آكنده از بيم مىشدى . ( 18 )

وَكَذَلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّهَا أَزْكَى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا ( 19 )

واين چنين بيدارشان كرديم ، تا ميان خود از يكديگر پرسش كنند . گوينده‌اى از آنان گفت : « چقدر مانده‌ايد ؟ » گفتند : « روزى يا پاره‌اى از روز را مانده‌ايم . » [ سرانجام ] گفتند : « پروردگارتان به آنچه مانده‌ايد داناتر است ، اينك يكى از خودتان را با اين پول خود به شهر بفرستيد ، تا ببيند كدام يك از غذاهاى آن پاكيزه‌تر است واز آن ، غذايى برايتان بياورد ، وبايد زيركى به خرج دهد وهيچ كس را از [ حال ] شما آگاه نگرداند . ( 19 )

إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوا إِذًا أَبَدًا ( 20 )

چرا كه اگر آنان بر شما دست يابند ، سنگسارتان مىكنند يا شما را به كيش خود بازمىگردانند ، ودر آن صورت هرگز روى رستگارى نخواهيد ديد . » ( 20 )