القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٩٥

سورة الكهف

مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآَبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا ( 5 )

نه آنان ونه پدرانشان به اين [ ادعا ] دانشى ندارند . بزرگ سخنى است كه از دهانشان برمىآيد . [ آنان ] جز دروغ نمىگويند . ( 5 )

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آَثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا ( 6 )

شايد ، اگر به اين سخن ايمان نياورند ، تو جان خود را از اندوه ، در پيگيرىِ [ كار ] شان تباه كنى . ( 6 )

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ( 7 )

در حقيقت ، ما آنچه را كه بر زمين است ، زيورى براي آن قرار داديم ، تا آنان را بيازماييم كه كدام يك از ايشان نيكوكارترند . ( 7 )

وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا ( 8 )

وما آنچه را كه بر آن است ، قطعاً بيابانى بىگياه خواهيم كرد . ( 8 )

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آَيَاتِنَا عَجَبًا ( 9 )

مگر پنداشتى أصحاب كهف ورقيم [ خفتگان غار لوحه‌دار ] از آيات ما شگفت بوده است ؟ ( 9 )

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آَتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ( 10 )

آن گاه كه جوانان به سوى غار پناه جستند وگفتند : « پروردگار ما ! از جانب خود به ما رحمتي بخش وكار ما را براي ما به سامان رسان . » ( 10 )

فَضَرَبْنَا عَلَى آَذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا ( 11 )

پس در آن غار ، ساليانى چند بر گوشهايشان پرده زديم . ( 11 )

ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا ( 12 )

آن گاه آنان را بيدار كرديم ، تا بدانيم كدام يك از آن دو دسته ، مدت درنگشان را بهتر حساب كرده‌اند . ( 12 )

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آَمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى ( 13 )

ما خبرشان را بر تو درست حكايت مىكنيم : آنان جوانانى بودند كه به پروردگارشان ايمان آورده بودند وبر هدايتشان افزوديم . ( 13 )

وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا ( 14 )

ودلهايشان را استوار گردانيديم آن گاه كه [ به قصد مخالفت با شرك ] برخاستند وگفتند : « پروردگار ما پروردگار آسمانها وزمين است . جز أو هرگز معبودى را نخواهيم خواند ، كه در اين صورت قطعاً ناصواب گفته‌ايم . » ( 14 )

هَؤُلَاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آَلِهَةً لَوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا ( 15 )

اين قوم ما جز أو معبودانى اختيار كرده‌اند . چرا بر [ حقانيت ] آنها برهاني آشكار نمىآورند ؟ پس كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد ؟ ( 15 )