القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٩٤
سورة الكهف
وَبِالْحَقِّ أَنْزَلْنَاهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا ( 105 )
وآن [ قرآن ] را به حق فرود آورديم وبه حق فرود آمد ، وتو را جز بشارتدهنده وبيمرسان نفرستاديم . ( 105 )
وَقُرْآَنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنْزِيلًا ( 106 )
وقرآني [ با عظمت را ] بخش بخش [ بر تو ] نازل كرديم تا آن را به آرامى بر مردم بخوانى ، وآن را به تدريج نازل كرديم . ( 106 )
قُلْ آَمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا ( 107 )
بگو : « [ چه ] به آن ايمان بياوريد يا نياوريد ، بىگمان كساني كه پيش از [ نزول ] آن دانش يافتهاند ، چون [ اين كتاب ] بر آنان خوانده شود سجدهكنان به روى درمىافتند . » ( 107 )
وَيَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولًا ( 108 )
ومىگويند : « منزّه است پروردگار ما ، كه وعدهء پروردگار ما قطعاً انجام شدني است . » ( 108 )
وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًا ( 109 )
وبر روى زمين مىافتند ومىگريند وبر فروتنى آنها مىافزايد . ( 109 )
قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا ( 110 )
بگو : « خدا را بخوانيد يا رحمان را بخوانيد ، هر كدام را بخوانيد ، براي أو نامهاى نيكوتر است . » ونمازت را به آواز بلند مخوان وبسيار آهستهاش مكن ، وميان اين [ وآن ] راهى [ ميانه ] جوى . ( 110 )
وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ( 111 )
وبگو : « ستايش خدايى را كه نه فرزندى گرفته ونه در جهاندارى شريكي دارد ونه خوار بوده كه [ نياز به ] دوستى داشته باشد . » وأو را بسيار بزرگ شمار . ( 111 )
سورة الكهف
* ( سورة الكهف ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، ستايش خدايى را كه اين كتاب [ آسمانى ] را بر بندهء خود فرو فرستاد وهيچ گونه كژى در آن ننهاد ، ( 1 )
قَيِّمًا لِيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِنْ لَدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا ( 2 )
[ كتابي ] راست ودرست ، تا [ گناهكاران را ] از جانب خود به عذابي سخت بيم دهد ، ومؤمنانى را كه كارهاى شايسته مىكنند نويد بخشد كه براي آنان پاداشى نيكوست . ( 2 )
مَاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا ( 3 )
در حالي كه جاودانه در آن [ بهشت ] ماندگار خواهند بود . ( 3 )
وَيُنْذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ( 4 )
وتا كساني را كه گفتهاند : خداوند فرزندى گرفته است ، هشدار دهد . ( 4 )