القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٩٢

سورة الإسراء

إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيرًا ( 87 )

مگر رحمتي از جانب پروردگارت [ به تو برسد ] ، زيرا فضل أو بر تو همواره بسيار است . ( 87 )

قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآَنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا ( 88 )

بگو : « اگر انس وجن گرد آيند تا نظير اين قرآن را بياورند ، مانند آن را نخواهند آورد ، هر چند برخى از آنها پشتيبان برخى [ ديگر ] باشند . » ( 88 )

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِي هَذَا الْقُرْآَنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا ( 89 )

وبه راستى در اين قرآن از هر گونه مَثَلى ، گوناگون آورديم ، ولى بيشتر مردم جز سرِ انكار ندارند . ( 89 )

وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعًا ( 90 )

وگفتند : « تا از زمين چشمه‌اى براي ما نجوشانى ، هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد . ( 90 )

أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهَارَ خِلَالَهَا تَفْجِيرًا ( 91 )

يا [ بايد ] براي تو باغي از درختان خرما وانگور باشد وآشكارا از ميان آنها جويبارها روان سازى ، ( 91 )

أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ قَبِيلًا ( 92 )

يا چنان كه ادعا مىكنى ، آسمان را پاره پاره بر [ سر ] ما فرو اندازى ، يا خدا وفرشتگان را در برابر [ ما حاضر ] آورى ، ( 92 )

أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَى فِي السَّمَاءِ وَلَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَابًا نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلَّا بَشَرًا رَسُولًا ( 93 )

يا براي تو خانه‌اى از طلا [ كارى ] باشد ، يا به آسمان بالا روى ، وبه بالا رفتن تو [ هم ] اطمينان نخواهيم داشت ، تا بر ما كتابي نازل كنى كه آن را بخوانيم . » بگو : « پاك است پروردگار من ، آيا [ من ] جز بشرى فرستاده هستم ؟ » ( 93 )

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَى إِلَّا أَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَسُولًا ( 94 )

و [ چيزى ] مردم را از ايمان آوردن باز نداشت ، آن گاه كه هدايت برايشان آمد ، جز اينكه گفتند : « آيا خدا بشرى را به سِمَتِ رسول مبعوث كرده است ؟ » ( 94 )

قُلْ لَوْ كَانَ فِي الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَسُولًا ( 95 )

بگو : « اگر در روى زمين فرشتگانى بودند كه با اطمينان راه مىرفتند ، البتة بر آنان [ نيز ] فرشته‌اى را بعنوان پيامبر از آسمان نازل مىكرديم . » ( 95 )

قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 96 )

بگو : « ميان من وشما ، گواه بودن خدا كافى است ، چرا كه أو همواره به [ حال ] بندگانش آگاه بينا است . » ( 96 )