القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٦

سورة الإسراء

وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُلْ لَهُمْ قَوْلًا مَيْسُورًا ( 28 )

واگر به اميد رحمتي كه از پروردگارت جوياى آنى ، از ايشان روى مىگردانى ، پس با آنان سخنى نرم بگوى . ( 28 )

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا ( 29 )

ودستت را به گردنت زنجير مكن وبسيار [ هم ] گشاده‌دستى منما تا ملامتشده وحسرتزده بر جاى مانى . ( 29 )

إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 30 )

بىگمان ، پروردگار تو براي هر كه بخواهد ، روزى را گشاده يا تنگ مىگرداند . در حقيقت ، أو به [ حال ] بندگانش آگاه بيناست . ( 30 )

وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا ( 31 )

واز بيم تنگدستى فرزندان خود را مكشيد . ماييم كه به آنها وشما روزى مىبخشيم . آرى ، كشتن آنان همواره خطايى بزرگ است . ( 31 )

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا ( 32 )

وبه زنا نزديك مشويد ، چرا كه آن همواره زشت وبد راهى است . ( 32 )

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا ( 33 )

ونفسي را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشيد ، وهر كس مظلوم كشته شود ، به سرپرست وى قدرتى داده‌ايم ، پس [ أو ] نبايد در قتل زياده‌روى كند ، زيرا أو [ از طرف شرع ] يارى شده است . ( 33 )

وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا ( 34 )

وبه مال يتيم - جز به بهترين وجه - نزديك مشويد تا به رشد برسد ، وبه پيمان [ خود ] وفا كنيد ، زيرا كه از پيمان پرسش خواهد شد . ( 34 )

وَأَوْفُوا الْكَيْلَ إِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ( 35 )

وچون پيمانه مىكنيد ، پيمانه را تمام دهيد ، وبا ترازوى درست بسنجيد كه اين بهتر وخوش فرجامتر است . ( 35 )

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا ( 36 )

وچيزى را كه بدان علم ندارى دنبال مكن ، زيرا گوش وچشم وقلب ، همه مورد پرسش واقع خواهند شد . ( 36 )

وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا ( 37 )

ودر [ روى ] زمين به نخوت گام برمدار ، چرا كه هرگز زمين را نمىتوانى شكافت ، ودر بلندى به كوه‌ها نمىتوانى رسيد . ( 37 )

كُلُّ ذَلِكَ كَانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهًا ( 38 )

همهء اين [ كارها ] بدش نزد پروردگار تو ناپسنديده است . ( 38 )