القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٤

سورة الإسراء

عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا ( 8 )

اميد است كه پروردگارتان شما را رحمت كند ، و [ لي ] اگر [ به گناه ] بازگرديد [ ما نيز به كيفر شما ] بازمىگرديم ، ودوزخ را براي كافران زندان قرار داديم . ( 8 )

إِنَّ هَذَا الْقُرْآَنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا ( 9 )

قطعاً اين قرآن به [ آيينى ] كه خود پايدارتر است راه مىنمايد ، وبه آن مؤمنانى كه كارهاى شايسته مىكنند ، مژده مىدهد كه پاداشى بزرگ برايشان خواهد بود . ( 9 )

وَأَنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ( 10 )

واينكه براي كساني كه به آخرت ايمان نمىآورند عذابي پر درد آماده كرده‌ايم . ( 10 )

وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا ( 11 )

وانسان [ همان گونه كه ] خير را فرا مىخواند ، [ پيشامد ] بد را مىخواند وانسان همواره شتابزده است . ( 11 )

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آَيَتَيْنِ فَمَحَوْنَا آَيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آَيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلًا ( 12 )

وشب وروز را دو نشانه قرار داديم . نشانهء شب را تيره‌گون ونشانه روز را روشنىبخش گردانيديم تا [ در آن ، ] فضلى از پروردگارتان بجوييد ، وتا شمارهء سألها وحساب [ عمرها ورويدادها ] را بدانيد وهر چيزى را به روشنى باز نموديم . ( 12 )

وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنْشُورًا ( 13 )

وكارنامهء هر انساني را به گردن أو بسته‌ايم ، وروز قيامت براي أو نامه‌اى كه آن را گشاده مىبيند بيرون مىآوريم . ( 13 )

اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا ( 14 )

« نامه‌ات را بخوان كافى است كه امروز خودت حسابرس خود باشى . » ( 14 )

مَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا ( 15 )

هر كس به راه آمده تنها به سود خود به راه آمده ، وهر كس بيراهه رفته تنها به زيان خود بيراهه رفته است . وهيچ بردارنده‌اى بار گناه ديگرى را بر نمىدارد ، وما تا پيامبرى برنينگيزيم ، به عذاب نمىپردازيم . ( 15 )

وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا ( 16 )

وچون بخواهيم شهري را هلاك كنيم ، خوشگذرانانش را وا مىداريم تا در آن به انحراف [ وفساد ] بپردازند ، ودر نتيجة عذاب بر آن [ شهر ] لازم گردد ، پس آن را [ يكسره ] زير وزبر كنيم . ( 16 )

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ وَكَفَى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا ( 17 )

وچه بسيار نسلها را كه ما پس از نوح به هلاكت رسانديم ، وپروردگار تو به گناهان بندگانش بس آگاه وبيناست . ( 17 )