القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨٢

سورة النحل

ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 119 )

[ با اين همه ] پروردگار تو نسبت به كساني كه به ناداني مرتكب گناه شده ، سپس توبه كرده وبه صلاح آمده‌اند ، البتة پروردگارت پس از آن آمرزندهء مهربان است . ( 119 )

إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 120 )

به راستى إبراهيم ، پيشوايى مطيع خدا [ و ] حقگراى بود واز مشركان نبود . ( 120 )

شَاكِرًا لِأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 121 )

[ و ] نعمتهاى أو را شكرگزار بود . [ خدا ] أو را برگزيد وبه راهى راست هدايتش كرد . ( 121 )

وَآَتَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَإِنَّهُ فِي الْآَخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 122 )

ودر دنيا به أو نيكويى و [ نعمت ] داديم ودر آخرت [ نيز ] از شايستگان خواهد بود . ( 122 )

ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 123 )

سپس به تو وحى كرديم كه : « از آيين إبراهيم حقگراى پيروى كن ، [ چرا كه ] أو از مشركان نبود . » ( 123 )

إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 124 )

[ بزرگداشت ] شنبه ، بر كساني كه در بارهء آن اختلاف كردند مقرر گرديد ، وقطعاً پروردگارت روز رستاخيز ميان آنها در بارهء چيزى كه در مورد آن اختلاف مىكردند ، داورى خواهد كرد . ( 124 )

ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 125 )

با حكمت واندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن وبا آنان به [ شيوه‌اى ] كه نيكوتر است مجادله نماى . در حقيقت ، پروردگار تو به [ حال ] كسى كه از راه أو منحرف شده داناتر ، وأو به [ حال ] راه‌يافتگان [ نيز ] داناتر است . ( 125 )

وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ ( 126 )

واگر عقوبت كرديد ، همان گونه كه مورد عقوبت قرار گرفته‌ايد [ متجاوز را ] به عقوبت رسانيد ، واگر صبر كنيد البتة آن براي شكيبايان بهتر است . ( 126 )

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ ( 127 )

وصبر كن وصبر تو جز به [ توفيق ] خدا نيست وبر آنان اندوه مخور واز آنچه نيرنگ مىكنند دل تنگ مدار . ( 127 )

إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ ( 128 )

در حقيقت ، خدا با كساني است كه پروا داشته‌اند و [ با ] كساني [ است ] كه آنها نيكوكارند . ( 128 )