القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨
سورة البقرة
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آَمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآَتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآَتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ( 177 )
نيكوكارى آن نيست كه روى خود را به سوى مشرق و [ يا ] مغرب بگردانيد ، بلكه نيكى آن است كه كسى به خدا وروز بازپسين وفرشتگان وكتاب [ آسمانى ] وپيامبران ايمان آوَرَد ، ومال [ خود ] را با وجودِ دوست داشتنش ، به خويشاوندان ويتيمان وبينوايان ودر راه‌ماندگان وگدايان ودر [ راه آزاد كردن ] بندگان بدهد ، ونماز را برپاى دارد ، وزكات را بدهد ، وآنان كه چون عهد بندند ، به عهد خود وفادارانند ودر سختى وزيان ، وبه هنگام جنگ شكيبايانند آنانند كساني كه راست گفته‌اند ، وآنان همان پرهيزگارانند . ( 177 )
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَى بِالْأُنْثَى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 178 )
اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، در بارهء كشتگان ، بر شما [ حقّ ] قصاص مقرر شده : آزاد عوض آزاد وبنده عوض بنده وزن عوض زن . وهر كس كه از جانب برادر [ ديني ] اش [ يعنى ولىّ مقتول ] ، چيزى [ از حق قصاص ] به أو گذشت شود ، [ بايد از گذشت ولىّ مقتول ] به طور پسنديده پيروى كند ، وبا [ رعايت ] احسان ، [ خونبها را ] به أو بپردازد . اين [ حكم ] تخفيف ورحمتي از پروردگار شماست پس هر كس ، بعد از آن از اندازه درگذرد ، وى را عذابي دردناك است . ( 178 )
وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 179 )
واى خردمندان ، شما را در قصاص زندگانى است ، باشد كه به تقوا گراييد . ( 179 )
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ( 180 )
بر شما مقرر شده است كه چون يكى از شما را مرگ فرا رسد ، اگر مالي بر جاى گذارد ، براي پدر ومادر وخويشاوندان [ خود ] به طور پسنديده وصيت كند [ اين كار ] حقي است بر پرهيزگاران . ( 180 )
فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَمَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 181 )
پس هر كس آن [ وصيت ] را بعد از شنيدنش تغيير دهد ، گناهش تنها بر [ گردن ] كساني است كه آن را تغيير مىدهند . آرى ، خدا شنواى داناست . ( 181 )