القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٧
سورة البقرة
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آَبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آَبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ ( 170 )
وچون به آنان گفته شود : « از آنچه خدا نازل كرده است پيروى كنيد » مىگويند : « نه ، بلكه از چيزى كه پدران خود را بر آن يافتهايم ، پيروى مىكنيم . » آيا هر چند پدرانشان چيزى را درك نمىكرده وبه راه صواب نمىرفتهاند [ باز هم در خور پيروى هستند ] ؟ ( 170 )
وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ( 171 )
ومَثَل [ دعوتكنندهء ] كافران چون مَثَل كسى است كه حيواني را كه جز صدا وندايى [ مبهم ، چيزى ] نمىشنود بانگ مىزند . [ آرى ، ] كرند ، لالند ، كورند . [ و ] درنمىيابند . ( 171 )
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ( 172 )
اى كساني كه ايمان آوردهايد ، از نعمتهاى پاكيزهاى كه روزى شما كردهايم ، بخوريد وخدا را شكر كنيد اگر تنها أو را مىپرستيد . ( 172 )
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 173 )
[ خداوند ، ] تنها مردار وخون وگوشت خوك وآنچه را كه [ هنگام سر بريدن ] نام غير خدا بر آن برده شده ، بر شما حرام گردانيده است . [ ولى ] كسى كه [ براي حفظ جان خود به خوردن آنها ] ناچار شود ، در صورتي كه ستمگر ومتجاوز نباشد بر أو گناهى نيست ، زيرا خدا آمرزنده ومهربان است . ( 173 )
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 174 )
كساني كه آنچه را خداوند از كتاب نازل كرده ، پنهان مىدارند وبدان بهاى ناچيزى به دست مىآورند ، آنان جز آتش در شكمهاى خويش فرو نبرند . وخدا روز قيامت با ايشان سخن نخواهد گفت ، وپاكشان نخواهد كرد ، وعذابي دردناك خواهند داشت . ( 174 )
أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ ( 175 )
آنان همان كساني هستند كه گمراهى را به [ بهاى ] هدايت ، وعذاب را به [ ازاى ] آمرزش خريدند ، پس به راستى چه اندازه بايد بر آتش شكيبا باشند ! ( 175 )
ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتَابِ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ ( 176 )
چرا كه خداوند كتاب [ تورات ] را به حق نازل كرده است ، وكساني كه در بارهء كتاب [ خدا ] با يكديگر به اختلاف پرداختند ، در ستيزهاى دور ودرازند . ( 176 )