القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥٥
سورة الرعد
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا وَعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ ( 35 )
وصف بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده [ اين است كه ] از زير [ درختان ] آن نهرها روان است . ميوه وسايهاش پايدار است . اين است فرجام كساني كه پرهيزگارى كردهاند وفرجام كافران آتش [ دوزخ ] است . ( 35 )
وَالَّذِينَ آَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآَبِ ( 36 )
وكساني كه به آنان كتاب [ آسمانى ] دادهايم ، از آنچه به سوى تو نازل شده شاد مىشوند . وبرخى از دستهها كساني هستند كه بخشي از آن را انكار مىكنند . بگو : « جز اين نيست كه من مأمورم خدا را بپرستم وبه أو شرك نورزم . به سوى أو مىخوانم وبازگشتم به سوى اوست . » ( 36 )
وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ ( 37 )
وبدين سان آن [ قرآن ] را فرماني روشن نازل كرديم ، واگر پس از دانشى كه به تو رسيده [ باز ] از هوسهاى آنان پيروى كنى ، در برابر خدا هيچ دوست وحمايتگرى نخواهى داشت . ( 37 )
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآَيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ ( 38 )
وقطعاً پيش از تو [ نيز ] رسولانى فرستاديم ، وبراي آنان زنان وفرزندانى قرار داديم . وهيچ پيامبرى را نرسد كه جز به اذن خدا معجزهاى بياورد . براي هر زماني كتابي است . ( 38 )
يَمْحُوا اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ ( 39 )
خدا آنچه را بخواهد محو يا اثبات مىكند ، وأصل كتاب نزد اوست . ( 39 )
وَإِنْ مَا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ ( 40 )
واگر پارهاى از آنچه را كه به آنان وعده مىدهيم به تو بنمايانيم ، يا تو را بميرانيم ، جز اين نيست كه بر تو رساندن [ پيام ] است وبر ما حساب [ آنان ] . ( 40 )
أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ( 41 )
آيا نديدهاند كه ما [ همواره ] مىآييم واز أطراف اين زمين مىكاهيم ؟ وخداست كه حكم مىكند . براي حكم أو بازدارندهاى نيست ، وأو به سرعت حسابرسى مىكند . ( 41 )
وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعًا يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ ( 42 )
وبه يقين ، كساني كه پيش از آنان بودند نيرنگ كردند ، ولى همهء تدبيرها نزد خداست . آنچه را كه هر كسى به دست مىآورد مىداند . وبه زودى كافران بدانند كه فرجام آن سراى از كيست . ( 42 )