القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥

سورة البقرة

وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ ( 154 )

وكساني را كه در راه خدا كشته مىشوند ، مرده نخوانيد ، بلكه زنده‌اند ولى شما نمىدانيد . ( 154 )

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ( 155 )

وقطعاً شما را به چيزى از [ قبيلِ ] ترس وگرسنگى ، وكاهشى در أموال وجانها ومحصولات مىآزماييم ومژده ده شكيبايان را : ( 155 )

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ( 156 )

[ همان ] كساني كه چون مصيبتى به آنان برسد ، مىگويند : « ما از آنِ خدا هستيم ، وبه سوى أو باز مىگرديم . » ( 156 )

أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ( 157 )

بر ايشان درودها ورحمتي از پروردگارشان [ باد ] وراه‌يافتگان [ هم ] خود ايشانند . ( 157 )

إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ ( 158 )

در حقيقت ، « صفا » و « مروه » از شعاير خداست [ كه يادآور اوست ] پس هر كه خانه [ خدا ] را حج كند ، يا عمره گزارد ، بر أو گناهى نيست كه ميان آن دو سعى به جاى آورد . وهر كه افزون بر فريضة ، كار نيكى كند ، خدا حق شناس وداناست . ( 158 )

إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ( 159 )

كساني كه نشانه‌هاى روشن ، ورهنمودى را كه فرو فرستاده‌ايم ، بعد از آنكه آن را براي مردم در كتاب توضيح داده‌ايم ، نهفته مىدارند ، آنان را خدا لعنت مىكند ، ولعنتكنندگان لعنتشان مىكنند . ( 159 )

إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 160 )

مگر كساني كه توبه كردند ، و [ خود را ] اصلاح نمودند ، و [ حقيقت را ] آشكار كردند ، پس بر آنان خواهم بخشود ومن توبه‌پذير مهربانم . ( 160 )

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 161 )

كساني كه كافر شدند ، ودر حال كفر مردند ، لعنت خدا وفرشتگان وتمام مردم بر آنان باد . ( 161 )

خَالِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ ( 162 )

در آن [ لعنت ] جاودانه بمانند نه عذابشان كاسته گردد ، ونه مهلت يابند . ( 162 )

وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ ( 163 )

ومعبود شما ، معبود يگانه‌اى است كه جز أو هيچ معبودى نيست ، [ واوست ] بخشايشگر مهربان . ( 163 )