القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٨

سورة يوسف

فَلَمَّا أَنْ جَاءَ الْبَشِيرُ أَلْقَاهُ عَلَى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيرًا قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ( 96 )

پس چون مژده‌رسان آمد ، آن [ پيراهن ] را بر چهرهء أو انداخت ، پس بينا گرديد . گفت : « آيا به شما نگفتم كه بىشك من از [ عنايت ] خدا چيزهايى مىدانم كه شما نمىدانيد ؟ » ( 96 )

قَالُوا يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ ( 97 )

گفتند : « اى پدر ، براي گناهان ما آمرزش خواه كه ما خطاكار بوديم . » ( 97 )

قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 98 )

گفت : « به زودى از پروردگارم براي شما آمرزش مىخواهم ، كه أو همانا آمرزندهء مهربان است . » ( 98 )

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آَوَى إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوا مِصْرَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ آَمِنِينَ ( 99 )

پس چون بر يوسف وارد شدند ، پدر ومادر خود را در كنار خويش گرفت وگفت : « ان شاء اللَّه ، با [ امن و ] أمان داخل مصر شويد . » ( 99 )

وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا وَقَالَ يَا أَبَتِ هَذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَايَ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّي حَقًّا وَقَدْ أَحْسَنَ بِي إِذْ أَخْرَجَنِي مِنَ السِّجْنِ وَجَاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ أَنْ نَزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْنِي وَبَيْنَ إِخْوَتِي إِنَّ رَبِّي لَطِيفٌ لِمَا يَشَاءُ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ( 100 )

وپدر ومادرش را به تخت برنشانيد ، و [ همهء آنان ] پيش أو به سجده درافتادند ، و [ يوسف ] گفت : « اى پدر ، اين است تعبير خواب پيشين من ، به يقين ، پروردگارم آن را راست گردانيد وبه من احسان كرد آن گاه كه مرا از زندان خارج ساخت وشما را از بيابان [ كنعان به مصر ] باز آورد - پس از آنكه شيطان ميان من وبرادرانم را به هم زد - بىگمان ، پروردگار من نسبت به آنچه بخواهد صاحب لطف است ، زيرا كه أو داناى حكيم است . » ( 100 )

رَبِّ قَدْ آَتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ( 101 )

« پروردگارا ، تو به من دولت دادى واز تعبير خوابها به من آموختى . اى پديدآورندهء آسمانها وزمين ، تنها تو در دنيا وآخرت مولاي منى مرا مسلمان بميران ومرا به شايستگان ملحق فرما . » ( 101 )

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ ( 102 )

اين [ ماجرا ] از خبرهاى غيب است كه به تو وحى مىكنيم ، وتو هنگامى كه آنان همداستان شدند ونيرنگ مىكردند نزدشان نبودى . ( 102 )

وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ( 103 )

وبيشتر مردم - هر چند آرزومند باشى - ايمانآورنده نيستند . ( 103 )