القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٤

سورة يوسف

قَالَ هَلْ آَمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَا أَمِنْتُكُمْ عَلَى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 64 )

[ يعقوب ] گفت : « آيا همان گونه كه شما را پيش از اين بر برادرش امين گردانيدم ، بر أو امين سازم ؟ پس خدا بهترين نگهبان است ، واوست مهربانترين مهربانان . » ( 64 )

وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي هَذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ ( 65 )

وهنگامى كه بارهاى خود را گشودند ، دريافتند كه سرمايه‌شان بدانها بازگردانيده شده است . گفتند : « اى پدر ، [ ديگر ] چه مىخواهيم ؟ اين سرمايهء ماست كه به ما بازگردانيده شده است . قوت خانوادهء خود را فرآهم ، وبرادرمان را نگهبانى مىكنيم ، و [ با بردن أو ] يك بار شتر مىافزاييم ، واين [ پيمانهء إضافي نزد عزيز ] پيمانه‌اى ناچيز است . » ( 65 )

قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَنْ يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آَتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ ( 66 )

گفت : « هرگز أو را با شما نخواهم فرستاد تا با من با نام خدا پيمان استوارى ببنديد كه حتماً أو را نزد من باز آوريد ، مگر آنكه گرفتار [ حادثه‌اى ] شويد . » پس چون پيمان خود را با أو استوار كردند [ يعقوب ] گفت : « خدا بر آنچه مىگوييم وكيل است . » ( 66 )

وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ( 67 )

وگفت : « اى پسران من ، [ همه ] از يك دروازه [ به شهر ] درنياييد ، بلكه از دروازه‌هاى مختلف وارد شويد ، ومن [ با اين سفارش ، ] چيزى از [ قضاى ] خدا را از شما دور نمىتوانم داشت . فرمان جز براي خدا نيست . بر أو توكل كردم ، وتوكل كنندگان بايد بر أو توكل كنند . » ( 67 )

وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ مَا كَانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 68 )

وچون همان گونه كه پدرانشان به آنان فرمان داده بود وارد شدند ، [ اين كار ] چيزى را در برابر خدا از آنان برطرف نمىكرد جز اينكه يعقوب نيازى را كه در دلش بود ، برآورد . وبىگمان ، أو از [ بركت ] آنچه بدو آموخته بوديم داراى دانشى [ فراوان ] بود ، ولى بيشتر مردم نمىدانند . ( 68 )

وَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى يُوسُفَ آَوَى إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 69 )

وهنگامى كه بر يوسف وارد شدند ، برادرش [ بنيامين ] را نزد خود جاى داد [ و ] گفت : « من برادر تو هستم . » بنا بر اين ، از آنچه [ برادران ] مىكردند ، غمگين مباش . ( 69 )