القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٣
سورة يوسف
وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 53 )
ومن نفس خود را تبرئه نمىكنم ، چرا كه نفس قطعاً به بدى امر مىكند ، مگر كسى را كه خدا رحم كند ، زيرا پروردگار من آمرزندهء مهربان است . » ( 53 )
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ ( 54 )
وپادشاه گفت : « أو را نزد من آوريد ، تا وى را خاص خود كنم . » پس چون با أو سخن راند ، گفت : « تو امروز نزد ما با منزلت وامين هستى . » ( 54 )
قَالَ اجْعَلْنِي عَلَى خَزَائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ( 55 )
[ يوسف ] گفت : « مرا بر خزانههاى اين سرزمين بگمار ، كه من نگهبانى دانا هستم . » ( 55 )
وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 )
وبدين گونه يوسف را در سرزمين [ مصر ] قدرت داديم ، كه در آن ، هر جا كه مى خواست سكونت مىكرد . هر كه را بخواهيم به رحمت خود مىرسانيم واجر نيكوكاران را تباه نمىسازيم . ( 56 )
وَلَأَجْرُ الْآَخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آَمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ ( 57 )
والبتة اجر آخرت ، براي كساني كه ايمان آورده وپرهيزگارى مىنمودند ، بهتر است . ( 57 )
وَجَاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ( 58 )
وبرادران يوسف آمدند وبر أو وارد شدند . [ أو ] آنان را شناخت ولى آنان أو را نشناختند . ( 58 )
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ وَأَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ ( 59 )
وچون آنان را به خوار وبارشان مجهّز كرد ، گفت : « برادر پدرى خود را نزد من آوريد . مگر نمىبينيد كه من پيمانه را تمام مىدهم ومن بهترين ميزبانانم ؟ ( 59 )
فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِي وَلَا تَقْرَبُونِ ( 60 )
پس اگر أو را نزد من نياورديد ، براي شما نزد من پيمانهاى نيست ، وبه من نزديك نشويد . ( 60 )
قَالُوا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَاعِلُونَ ( 61 )
گفتند : « أو را با نيرنگ از پدرش خواهيم خواست ، ومحققاً اين كار را خواهيم كرد . » ( 61 )
وَقَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُوا بِضَاعَتَهُمْ فِي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا إِذَا انْقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 62 )
و [ يوسف ] به غلامان خود گفت : « سرمايههاى آنان را در بارهايشان بگذاريد ، شايد وقتي به سوى خانوادهء خود برمىگردند آن را بازيابند ، اميد كه آنان بازگردند . » ( 62 )
فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَى أَبِيهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ( 63 )
پس چون به سوى پدر خود بازگشتند ، گفتند : « اى پدر ، پيمانه از ما منع شد . برادرمان را با ما بفرست تا پيمانه بگيريم ، وما نگهبان أو خواهيم بود . » ( 63 )