القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٢

سورة يوسف

قَالُوا أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الْأَحْلَامِ بِعَالِمِينَ ( 44 )

گفتند : « خوابهايى است پريشان ، وما به تعبير خوابهاى آشفته دانا نيستيم . » ( 44 )

وَقَالَ الَّذِي نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا أُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِ ( 45 )

وآن كس از آن دو [ زندانى ] كه نجات يافته وپس از چندى [ يوسف را ] به خاطر آورده بود گفت : « مرا به [ زندان ] بفرستيد تا شما را از تعبير آن خبر دهم . » ( 45 )

يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِي سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنْبُلَاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَاتٍ لَعَلِّي أَرْجِعُ إِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ ( 46 )

« اى يوسف ، اى مرد راستگوى ، در بارهء [ اين خواب كه ] هفت گاو فربه ، هفت [ گاو ] لاغر آنها را مىخورند ، وهفت خوشهء سبز و [ هفت خوشهء ] خشگيدهء ديگر به ما نظر ده ، تا به سوى مردم برگردم ، شايد آنان [ تعبيرش را ] بدانند . » ( 46 )

قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْكُلُونَ ( 47 )

گفت : « هفت سال پى در پى مىكاريد ، وآنچه را درويديد - جز اندكى را كه مىخوريد - در خوشه‌اش واگذاريد . ( 47 )

ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تُحْصِنُونَ ( 48 )

آن گاه پس از آن ، هفت سال سخت مىآيد كه آنچه را براي آن [ سألها ] از پيش نهاده‌ايد - جز اندكى را كه ذخيرة مىكنيد - همه را خواهند خورد . ( 48 )

ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ ( 49 )

آن گاه پس از آن ، سالى فرا مىرسد كه به مردم در آن [ سال ] باران مىرسد ودر آن آب ميوه مىگيرند . » ( 49 )

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ فَلَمَّا جَاءَهُ الرَّسُولُ قَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ ( 50 )

وپادشاه گفت : « أو را نزد من آوريد . » پس هنگامى كه آن فرستاده نزد وى آمد ، [ يوسف ] گفت : « نزد آقاى خويش برگرد واز أو بپرس كه حال آن زنانى كه دستهاى خود را بريدند چگونه است ؟ زيرا پروردگار من به نيرنگ آنان آگاه است . » ( 50 )

قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَاوَدْتُنَّ يُوسُفَ عَنْ نَفْسِهِ قُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَالَتِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ الْآَنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ أَنَا رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ ( 51 )

[ پادشاه ] گفت : « وقتي از يوسف كأم [ مى ] خواستيد چه منظور داشتيد ؟ » زنان گفتند : « منزّه است خدا ، ما گناهى بر أو نمىدانيم ، » همسر عزيز گفت : « اكنون حقيقت آشكار شد . من [ بودم كه ] از أو كأم خواستم ، وبىشك أو از راستگويان است . » ( 51 )

ذَلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي كَيْدَ الْخَائِنِينَ ( 52 )

[ يوسف گفت : ] « اين [ درخواست اعادهء حيثيّت ] براي آن بود كه [ عزيز ] بداند من در نهان به أو خيانت نكردم ، وخدا نيرنگ خائنان را به جايى نمىرساند . ( 52 )