القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٠

سورة يوسف

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآَتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَذَا بَشَرًا إِنْ هَذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ ( 31 )

پس چون [ همسر عزيز ] از مكرشان اطلاع يافت ، نزد آنان [ كسى ] فرستاد ، ومحفلى برايشان آماده ساخت ، وبه هر يك از آنان [ ميوه و ] كاردى داد و [ به يوسف ] گفت : « بر آنان درآى . » پس چون [ زنان ] أو را ديدند ، وى را بس شگرف يافتند و [ از شدت هيجان ] دستهاى خود را بريدند وگفتند : « منزّه است خدا ، اين بشر نيست ، اين جز فرشته‌اى بزرگوار نيست . » ( 31 )

قَالَتْ فَذَلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَا آَمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونَنْ مِنَ الصَّاغِرِينَ ( 32 )

[ زليخا ] گفت : « اين همان است كه در بارهء أو سرزنشم مىكرديد . آرى ، من از أو كأم خواستم و [ لي ] أو خود را نگاه داشت ، واگر آنچه را به أو دستور مىدهم نكند قطعاً زندانى خواهد شد وحتماً از خوارشدگان خواهد گرديد . » ( 32 )

قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجَاهِلِينَ ( 33 )

[ يوسف ] گفت : « پروردگارا ، زندان براي من دوستداشتنىتر است از آنچه مرا به آن مىخوانند ، واگر نيرنگ آنان را از من بازنگردانى ، به سوى آنان خواهم گراييد واز [ جملهء ] نادانان خواهم شد . » ( 33 )

فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 34 )

پس ، پروردگارش [ دعاى ] أو را أجابت كرد ونيرنگ زنان را از أو بگردانيد . آرى ، أو شنواى داناست . ( 34 )

ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الْآَيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ ( 35 )

آن گاه پس از ديدن آن نشانه‌ها ، به نظرشان آمد كه أو را تا چندى به زندان افكنند . ( 35 )

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيَانِ قَالَ أَحَدُهُمَا إِنِّي أَرَانِي أَعْصِرُ خَمْرًا وَقَالَ الْآَخَرُ إِنِّي أَرَانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ( 36 )

ودو جوان با أو به زندان درآمدند . [ روزى ] يكى از آن دو گفت : « من خويشتن را [ به خواب ] ديدم كه [ انگور براي ] شراب مىفشارم » وديگرى گفت : « من خود را [ به خواب ] ديدم كه بر روى سرم نان مىبرم وپرندگان از آن مىخورند . به ما از تعبيرش خبر ده ، كه ما تو را از نيكوكاران مىبينيم . » ( 36 )

قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَكُمَا ذَلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي إِنِّي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَهُمْ بِالْآَخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ( 37 )

گفت : « غذايى را كه روزى شماست براي شما نمىآورند مگر آنكه من از تعبير آن به شما خبر مىدهم پيش از آنكه [ تعبير آن ] به شما برسد . اين از چيزهايى است كه پروردگارم به من آموخته است . من آيين قومي را كه به خدا اعتقاد ندارند ومنكر آخرتند رها كرده‌ام ، ( 37 )