القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٩

سورة يوسف

وَرَاوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِهِ وَغَلَّقَتِ الْأَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوَايَ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 23 )

وآن [ بانو ] كه وى در خانه‌اش بود خواست از أو كأم گيرد ، ودرها را [ پياپى ] چفت كرد وگفت : « بيا كه از آنِ توام ! » [ يوسف ] گفت : « پناه بر خدا ، أو آقاى من است . به من جاى نيكو داده است . قطعاً ستمكاران رستگار نمىشوند . » ( 23 )

وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَنْ رَأَى بُرْهَانَ رَبِّهِ كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ ( 24 )

ودر حقيقت [ آن زن ] آهنگ وى كرد ، و [ يوسف نيز ] اگر برهان پروردگارش را نديده بود ، آهنگ أو مىكرد . چنين [ كرديم ] تا بدى وزشتكارى را از أو بازگردانيم ، چرا كه أو از بندگان مخلص ما بود . ( 24 )

وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُ مِنْ دُبُرٍ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَى الْبَابِ قَالَتْ مَا جَزَاءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوءًا إِلَّا أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 25 )

وآن دو به سوى در بر يكديگر سبقت گرفتند ، و [ آن زن ] پيراهن أو را از پشت بدريد ودر آستانهء در آقاى آن زن را يافتند . زن گفت : « كيفر كسى كه قصد بد به خانوادهء تو كرده چيست ؟ جز اينكه زندانى يا [ دچار ] عذابي دردناك شود . » ( 25 )

قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِي عَنْ نَفْسِي وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ أَهْلِهَا إِنْ كَانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكَاذِبِينَ ( 26 )

[ يوسف ] گفت : « أو از من كأم خواست . » وشاهدي از خانوادهء آن زن شهادت داد : « اگر پيراهن أو از جلو چاك خورده ، زن راست گفته وأو از دروغگويان است ، ( 26 )

وَإِنْ كَانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 27 )

واگر پيراهن أو از پشت دريده شده ، زن دروغ گفته وأو از راستگويان است . » ( 27 )

فَلَمَّا رَأَى قَمِيصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ إِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ ( 28 )

پس چون [ شوهرش ] ديد پيراهن أو از پشت چاك خورده است گفت : « بىشك ، اين از نيرنگ شما [ زنان ] است ، كه نيرنگ شما [ زنان ] بزرگ است . » ( 28 )

يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا وَاسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ إِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخَاطِئِينَ ( 29 )

« اى يوسف ، از اين [ پيشامد ] روى بگردان . وتو [ اى زن ] براي گناه خود آمرزش بخواه كه تو از خطاكاران بوده‌اى . » ( 29 )

وَقَالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَنْ نَفْسِهِ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَاهَا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 30 )

و [ دسته‌اى از ] زنان در شهر گفتند : « زن عزيز از غلام خود ، كأم خواسته وسخت خاطرخواه أو شده است . به راستى ما أو را در گمراهى آشكارى مىبينيم . » ( 30 )