القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٥

سورة هود

فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَؤُلَاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آَبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ ( 109 )

پس دربارهء آنچه آنان [ مشركان ] مىپرستند در ترديد مباش . آنان جز همان گونه كه قبلا پدرانشان مىپرستيدند ، نمىپرستند . وما بهرهء ايشان را تمام وناكاسته خواهيم داد . ( 109 )

وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 110 )

وبه حقيقت ، ما به موسى كتاب [ آسمانى ] داديم ، پس در مورد آن اختلاف شد ، واگر از جانب پروردگارت وعده‌اى پيشى نگرفته بود ، قطعاً ميان آنها داورى شده بود ، وبي گمان ، آنان دربارهء آن در شكى بهتان آميزند . ( 110 )

وَإِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 111 )

وقطعاً پروردگارت [ نتيجهء ] اعمال هر يك را به تمام [ وكمال ] به آنان خواهد داد ، چرا كه أو به آنچه انجام مىدهند آگاه است . ( 111 )

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 112 )

پس ، همان گونه كه دستور يافته‌اى ايستادگى كن ، وهر كه با تو توبه كرده [ نيز چنين كند ] ، وطغيان مكنيد كه أو به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 112 )

وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ ( 113 )

وبه كساني كه ستم كرده‌اند متمايل مشويد كه آتش [ دوزخ ] به شما مىرسد ، ودر برابر خدا براي شما دوستانى نخواهد بود ، وسرانجام يارى نخواهيد شد . ( 113 )

وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ ( 114 )

ودر دو طرف روز [ أول وآخر آن ] ونخستين ساعات شب نماز را برپا دار ، زيرا خوبيها بديها را از ميان مىبرد . اين براي پندگيرندگان ، پندى است . ( 114 )

وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 115 )

وشكيبا باش كه خدا پاداش نيكوكاران را ضايع نمىگرداند . ( 115 )

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ ( 116 )

پس چرا از نسلهاى پيش از شما خردمندانى نبودند كه [ مردم را ] از فساد در زمين باز دارند ؟ جز اندكى از كساني كه از ميان آنان نجاتشان داديم . وكساني كه ستم كردند به دنبال ناز ونعمتي كه در آن بودند رفتند ، وآنان بزهكار بودند . ( 116 )

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ( 117 )

وپروردگار تو [ هرگز ] بر آن نبوده است كه شهرهايى را كه مردمش اصلاحگرند ، به ستم هلاك كند . ( 117 )