القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٤

سورة هود

يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ ( 98 )

روز قيامت پيشاپيش قومش مىرود وآنان را به آتش درمىآورد ، و [ دوزخ ] چه ورودگاه بدى براي واردان است . ( 98 )

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ ( 99 )

ودر اين دنيا وروز قيامت به لعنت بدرقه شدند ، وچه بد عطايى نصيب آنان مىشود . ( 99 )

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ ( 100 )

اين ، از خبرهاى آن شهرهاست كه آن را بر تو حكايت مىكنيم . بعضي از آنها [ هنوز ] بر سر پا هستند و [ بعضي ] بر باد رفته‌اند . ( 100 )

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آَلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ ( 101 )

وما به آنان ستم نكرديم ، ولى آنان به خودشان ستم كردند . پس چون فرمان پروردگارت آمد ، خدايانى كه به جاى خدا [ ى حقيقي ] مىخواندند هيچ به كارشان نيامد ، وجز بر هلاكت آنان نيفزود . ( 101 )

وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ( 102 )

واين گونه بود [ به قهر ] گرفتن پروردگارت ، وقتي شهرها را در حالي كه ستمگر بودند [ به قهر ] مىگرفت . آرى [ به قهر ] گرفتن أو دردناك وسخت است . ( 102 )

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآَخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ ( 103 )

قطعاً در اين [ يادآوريها ] براي كسى كه از عذاب آخرت مىترسد عبرتي است . آن [ روز ] روزى است كه مردم را براي آن گرد مىآورند ، وآن [ روز ] روزى است كه [ جملگى در آن ] حاضر مىشوند . ( 103 )

وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ ( 104 )

وما آن را جز تا زمان معيّنى به تأخير نمىافكنيم . ( 104 )

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ( 105 )

روزى [ است ] كه چون فرا رسد هيچ كس جز به اذن وى سخن نگويد . آن گاه بعضي از آنان تيره‌بختند و [ برخى ] نيكبخت . ( 105 )

فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ( 106 )

واما كساني كه تيره‌بخت شده‌اند ، در آتش ، فرياد وناله‌اى دارند . ( 106 )

خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ ( 107 )

تا آسمانها وزمين برجاست ، در آن ماندگار خواهند بود ، مگر آنچه پروردگارت بخواهد ، زيرا پروردگار تو همان كند كه خواهد . ( 107 )

وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ عَطَاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ ( 108 )

واما كساني كه نيكبخت شده‌اند ، تا آسمانها وزمين برجاست ، در بهشت جاودانند ، مگر آنچه پروردگارت بخواهد . [ كه اين ] بخششى است كه بريدنى نيست . ( 108 )