القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٣٠

سورة هود

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآَتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ ( 63 )

گفت : « اى قوم من ، چه بينيد ، اگر [ در اين دعوا ] بر حجتي روشن از پروردگار خود باشم وأو از جانب خود رحمتي به من داده باشد ، پس اگر أو را نافرمانى كنم چه كسى در برابر خدا مرا يارى مىكند ؟ در نتيجة ، شما جز بر زيان من نمىافزاييد . » ( 63 )

وَيَا قَوْمِ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آَيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ ( 64 )

« واى قوم من ، اين مادة شتر خداست كه براي شما پديده‌اى شگرف است . پس بگذاريد أو در زمين خدا بخورد وآسيبش مرسانيد كه شما را عذابي زودرس فرو مىگيرد . » ( 64 )

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ ( 65 )

پس آن [ مادة شتر ] را پى كردند ، و [ صالح ] گفت : « سه روز در خانه‌هايتان برخوردار شويد . اين وعده‌اى بىدروغ است . » ( 65 )

فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ ( 66 )

پس چون فرمان ما دررسيد ، صالح وكساني را كه با أو ايمان آورده بودند ، به رحمت خود رهانيديم واز رسوايى آن روز [ نجات داديم ] . به يقين ، پروردگار تو همان نيرومند شكستناپذير است . ( 66 )

وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ ( 67 )

وكساني را كه ستم ورزيده بودند ، آن بانگِ [ مرگبار ] فرا گرفت ، ودر خانه‌هايشان از پا درآمدند . ( 67 )

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِثَمُودَ ( 68 )

گويا هرگز در آن [ خانه‌ها ] نبوده‌اند . آگاه باشيد كه ثموديان به پروردگارشان كفر ورزيدند . هان ، مرگ بر ثمود . ( 68 )

وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ ( 69 )

وبه راستى ، فرستادگان ما براي إبراهيم مژده آوردند ، سلام گفتند ، پاسخ داد : « سلام » . وديرى نپاييد كه گوساله‌اى بريان آورد . ( 69 )

فَلَمَّا رَأَى أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ ( 70 )

وچون ديد دستهايشان به غذا دراز نمىشود ، آنان را ناشناس يافت واز ايشان ترسى بر دل گرفت . گفتند : « مترس ، ما به سوى قوم لوط فرستاده شده‌ايم . » ( 70 )

وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ ( 71 )

وزن أو ايستاده بود . خنديد . پس وى را به إسحاق واز پى إسحاق به يعقوب مژده داديم . ( 71 )