القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٢٩

سورة هود

إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آَلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ ( 54 )

« [ چيزى ] جز اين نمىگوييم كه بعضي از خدايان ما به تو آسيبى رسانده‌اند . » گفت : « من خدا را گواه مىگيرم ، وشاهد باشيد كه من از آنچه جز أو شريك وى مىگيريد بيزارم . ( 54 )

مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ ( 55 )

پس ، همهء شما در كار من نيرنگ كنيد ومرا مهلت مدهيد . ( 55 )

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آَخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 56 )

در حقيقت ، من بر خدا ، پروردگار خودم وپروردگار شما توكّل كردم . هيچ جنبنده‌اى نيست مگر اينكه أو مهار هستىاش را در دست دارد . به راستى پروردگار من بر راه راست است . ( 56 )

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ ( 57 )

پس اگر روى بگردانيد ، به يقين ، آنچه را كه به منظور آن به سوى شما فرستاده شده بودم به شما رسانيدم ، وپروردگارم قومي جز شما را جانشين [ شما ] خواهد كرد . وبه أو هيچ زيانى نمىرسانيد . در حقيقت ، پروردگارم بر هر چيزى نگاهبان است . » ( 57 )

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 58 )

وچون فرمان ما دررسيد ، هود وكساني را كه با أو گرويده بودند ، به رحمتي از جانب خود نجات بخشيديم وآنان را از عذابي سخت رهانيديم . ( 58 )

وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ ( 59 )

واين ، [ قوم ] عاد بود كه آيات پروردگارشان را انكار كردند ، وفرستادگانش را نافرمانى نمودند ، وبه دنبال فرمانِ هر زورگوىِ ستيزه‌جوى رفتند . ( 59 )

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ ( 60 )

و [ سرانجام ] در اين دنيا وروز قيامت ، لعنت بدرقهء [ راه ] آنان گرديد . آگاه باشيد كه عاديان به پروردگارشان كفر ورزيدند . هان ، مرگ بر عاديان : قوم هود . ( 60 )

وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ ( 61 )

وبه سوى [ قوم ] ثمود ، برادرشان صالح را [ فرستاديم ] . گفت : « اى قوم من ! خدا را بپرستيد . براي شما هيچ معبودى جز أو نيست . أو شما را از زمين پديد آورد ودر آن شما را استقرار داد . پس ، از أو آمرزش بخواهيد ، آن گاه به درگاه أو توبه كنيد ، كه پروردگارم نزديك [ و ] اجابتكننده است . » ( 61 )

قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آَبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ ( 62 )

گفتند : « اى صالح ، به راستى تو پيش از اين ، ميان ما مايهء اميد بودى . آيا ما را از پرستش آنچه پدرانمان مىپرستيدند باز مىدارى ؟ وبىگمان ، ما از آنچه تو ما را بدان مىخوانى سخت دچار شكّيم . » ( 62 )