القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٢٦

سورة هود

وَيَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آَمَنُوا إِنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ ( 29 )

« واى قوم من ، بر اين [ رسالت ، ] مالي از شما درخواست نمىكنم . مُزد من جز بر عهدهء خدا نيست . وكساني را كه ايمان آورده‌اند طرد نمىكنم . قطعاً آنان پروردگارشان را ديدار خواهند كرد ، ولى شما را قومي مىبينم كه ناداني مىكنيد . » ( 29 )

وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ( 30 )

واى قوم من ! اگر آنان را برانم ، چه كسى مرا در برابر خدا يارى خواهد كرد ؟ آيا عبرت نمىگيريد ؟ ( 30 )

وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ ( 31 )

« وبه شما نمىگويم كه گنجينه‌هاى خدا پيش من است ، وغيب نمىدانم ، ونمىگويم كه من فرشته‌ام ، ودر بارهء كساني كه ديدگان شما به خوارى در آنان مىنگرد ، نمىگويم خدا هرگز خيرشان نمىدهد . خدا به آنچه در دل آنان است آگاهتر است . [ اگر جز اين بگويم ] من در آن صورت از ستمكاران خواهم بود . » ( 31 )

قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 32 )

گفتند : « اى نوح ، واقعاً با ما جدال كردى وبسيار [ هم ] جدال كردى . پس اگر از راستگويانى آنچه را [ از عذاب خدا ] به ما وعده مىدهى براي ما بياور . » ( 32 )

قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 33 )

گفت : « تنها خداست كه اگر بخواهد ، آن را براي شما مىآورد وشما عاجز كنندهء [ أو ] نخواهيد بود . » ( 33 )

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 34 )

واگر بخواهم شما را اندرز دهم ، در صورتي كه خدا بخواهد شما را بيراه گذارد ، اندرز من شما را سودى نمىبخشد . أو پروردگار شماست وبه سوى أو باز گردانيده مىشويد . ( 34 )

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ ( 35 )

يا [ در بارهء قرآن ] مىگويند : « آن را بربافته است . » بگو : « اگر آن را به دروغ سر هم كرده‌ام ، گناه من بر عهدهء خود من است ، و [ لي ] من از جُرمى كه به من نسبت مىدهيد بركنارم . » ( 35 )

وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آَمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ( 36 )

وبه نوح وحى شد كه : « از قوم تو ، جز كساني كه [ تا كنون ] ايمان آورده‌اند هرگز [ كسى ] ايمان نخواهد آورد . پس ، از آنچه مىكردند غمگين مباش . » ( 36 )

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ( 37 )

« وزير نظر ما و [ به ] وحى ما كِشتى را بساز ، ودر بارهء كساني كه ستم كرده‌اند با من سخن مگوى ، چرا كه آنان غرق شدنىاند . » ( 37 )