القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٢٣

سورة هود

وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ ( 6 )

وهيچ جنبنده‌اى در زمين نيست مگر [ اينكه ] روزيش بر عهدهء خداست ، و [ أو ] قرارگاه ومحلّ مُردنش را مىداند . همهء [ اينها ] در كتابي روشن [ ثبت ] است . ( 6 )

وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَلَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 )

واوست كسى كه آسمانها وزمين را در شش هنگام آفريد وعرش أو بر آب بود ، تا شما را بيازمايد كه كداميك نيكوكارتريد . واگر بگويى : « شما پس از مرگ برانگيخته خواهيد شد » قطعاً كساني كه كافر شده‌اند خواهند گفت : « اين [ ادّعا ] جز سحرى آشكار نيست . » ( 7 )

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 8 )

واگر عذاب را تا چندگاهى از آنان به تأخير افكنيم ، حتماً خواهند گفت : « چه چيز آن را باز مىدارد ؟ » آگاه باش ، روزى كه [ عذاب ] به آنان برسد از ايشان بازگشتنى نيست ، وآنچه را كه مسخره مىكردند آنان را فرو خواهد گرفت . ( 8 )

وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ ( 9 )

واگر از جانب خود رحمتي به انسان بچشانيم ، سپس آن را از وى سلب كنيم ، قطعاً نوميد وناسپاس خواهد بود . ( 9 )

وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ ( 10 )

واگر - پس از محنتى كه به أو رسيده - نعمتي به أو بچشانيم حتماً خواهد گفت : « گرفتاريها از من دور شد ! » بىگمان ، أو شادمان وفخرفروش است . ( 10 )

إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ( 11 )

مگر كساني كه شكيبايى ورزيده وكارهاى شايسته كرده‌اند [ كه ] براي آنان آمرزش وپاداشى بزرگ خواهد بود . ( 11 )

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنْتَ نَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ( 12 )

ومبادا تو برخى از آنچه را كه به سويت وحى مىشود ترك گويى وسينه‌ات بدان تنگ گردد كه مىگويند : « چرا گنجى بر أو فرو فرستاده نشده يا فرشته‌اى با أو نيامده است ؟ » تو فقط هشداردهنده‌اى ، وخدا بر هر چيزى نگهبان است . ( 12 )