القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢١٨

سورة يونس

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقَامِي وَتَذْكِيرِي بِآَيَاتِ اللَّهِ فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَشُرَكَاءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُونِ ( 71 )

وخبر نوح را بر آنان بخوان ، آن گاه كه به قوم خود گفت : « اى قوم من ، اگر ماندن من [ در ميان شما ] واندرز دادن من به آيات خدا ، بر شما گران آمده است ، [ بدانيد كه من ] بر خدا توكّل كرده‌ام . پس [ در ] كارتان با شريكان خود همداستان شويد ، تا كارتان بر شما ملتبس ننمايد سپس در بارهء من تصميم بگيريد ومهلتم ندهيد . » ( 71 )

فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 72 )

« واگر روى گردانيديد ، من مُزدى از شما نمىطلبم . پاداش من جز بر عهدهء خدا نيست ، ومأمورم كه از گردننهندگان باشم . » ( 72 )

فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَجَعَلْنَاهُمْ خَلَائِفَ وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ ( 73 )

پس أو را تكذيب كردند . آن گاه وى را با كساني كه در كشتى همراه أو بودند نجات داديم ، وآنان را جانشين [ تبهكاران ] ساختيم ، وكساني را كه آيات ما را تكذيب كردند غرق كرديم . پس بنگر كه فرجام بيمداده‌شدگان چگونه بود . ( 73 )

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاءُوهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ كَذَلِكَ نَطْبَعُ عَلَى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ ( 74 )

آن گاه ، پس از وى رسولانى را به سوى قومشان برانگيختيم ، وآنان دلايل آشكار برايشان آوردند ، ولى ايشان بر آن نبودند كه به چيزى كه قبلًا آن را دروغ شمرده بودند ايمان بياورند . اين گونه ما بر دلهاى تجاوزكاران مُهر مىنهيم . ( 74 )

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسَى وَهَارُونَ إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ بِآَيَاتِنَا فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ ( 75 )

سپس ، بعد از آنان موسى وهارون را با آيات خود ، به سوى فرعون وسران [ قوم ] وى فرستاديم ، و [ لي آنان ] گردنكشى كردند وگروهى تبهكار بودند . ( 75 )

فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا إِنَّ هَذَا لَسِحْرٌ مُبِينٌ ( 76 )

پس چون حقّ از نزد ما به سويشان آمد ، گفتند : « قطعاً اين سحرى آشكار است . » ( 76 )

قَالَ مُوسَى أَتَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَكُمْ أَسِحْرٌ هَذَا وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ ( 77 )

موسى گفت : « آيا وقتي حقّ به سوى شما آمد ، مىگوييد : [ اين سحر است ؟ ] آيا اين سحر است ؟ وحال آنكه جادوگران رستگار نمىشوند . » ( 77 )

قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آَبَاءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاءُ فِي الْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ ( 78 )

گفتند : « آيا به سوى ما آمده‌اى تا ما را از شيوه‌اى كه پدرانمان را بر آن يافته‌ايم بازگردانى ، وبزرگى در اين سرزمين براي شما دو تن باشد ؟ ما به شما دو تن ايمان نداريم . » ( 78 )