القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢١٣
سورة يونس
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 26 )
براي كساني كه كار نيكو كرده‌اند ، نيكويى [ بهشت ] وزيادة [ بر آن ] است . چهره‌هايشان را غبارى وذلَّتى نمىپوشاند . اينان أهل بهشتند [ و ] در آن جاودانه خواهند بود . ( 26 )
وَالَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئَاتِ جَزَاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِهَا وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ مَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ كَأَنَّمَا أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعًا مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِمًا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 27 )
وكساني كه مرتكب بديها شده‌اند ، [ بدانند كه ] جزاى [ هر ] بدى مانند آن است وخوارى آنان را فرو مىگيرد . در مقابل خدا ، هيچ حمايتگرى براي ايشان نيست . گويى چهره‌هايشان با پاره‌اى از شب تار پوشيده شده است . آنان همدم آتشند ، كه در آن جاودانه خواهند بود . ( 27 )
وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنْتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُمْ مَا كُنْتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ( 28 )
و [ ياد كن ] روزى را كه همهء آنان را گرد مىآوريم . آن گاه به كساني كه شرك ورزيده‌اند مىگوييم : « شما وشريكانتان بر جاى خود باشيد » پس ميان آنها جدايى مىافكنيم . وشريكان آنان مىگويند : « در حقيقت ، شما ما را نمىپرستيديد . » ( 28 )
فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ( 29 )
« وگواهىِ خدا ميان ما وميان شما بس است . به راستى ما از عبادت شما بىخبر بوديم . » ( 29 )
هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ وَرُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ( 30 )
آنجاست كه هر كسى آنچه را از پيش فرستاده است مىآزمايد ، وبه سوى خدا مولاي حقيقي خود بازگردانيده مىشوند ، وآنچه به دروغ برمىساخته‌اند از دستشان به در مىرود . ( 30 )
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ ( 31 )
بگو : « كيست كه از آسمان وزمين به شما روزى مىبخشد ؟ يا كيست كه حاكم بر گوشها وديدگان است ؟ وكيست كه زنده را از مرده بيرون مىآورد ومرده را از زنده خارج مىسازد ؟ وكيست كه كارها را تدبير مىكند ؟ » خواهند گفت : « خدا » پس بگو : « آيا پروا نمىكنيد ؟ » ( 31 )
فَذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ( 32 )
اين است خدا ، پروردگار حقيقي شما ، وبعد از حقيقت جز گمراهى چيست ؟ پس چگونه [ از حق ] بازگردانيده مىشويد ؟ ( 32 )
كَذَلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ( 33 )
اين گونه سخن پروردگارت بر كساني كه نافرمانى كردند به حقيقت پيوست ، [ چرا ] كه آنان ايمان نمىآورند . ( 33 )