القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢١٢

سورة يونس

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُمْ مَكْرٌ فِي آَيَاتِنَا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ( 21 )

وچون مردم را پس از آسيبى كه به ايشان رسيده است ، رحمتي بچشانيم ، بناگاه آنان را در آيات ما نيرنگى است . بگو : « نيرنگ خدا سريعتر است . » در حقيقت ، فرستادگان [ فرشتگان ] ما آنچه نيرنگ مىكنيد مىنويسند . ( 21 )

هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ حَتَّى إِذَا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنَا مِنْ هَذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 22 )

أو كسى است كه شما را در خشكى ودريا مىگرداند ، تا وقتي كه در كشتيها باشيد وآنها با بادي خوش ، آنان را ببرند وايشان بدان شاد شوند [ بناگاه ] بادي سخت بر آنها وَزَد وموج از هر طرف بر ايشان تازد ويقين كنند كه در محاصره افتاده‌اند ، در آن حال خدا را پاكدلانه مىخوانند كه : « اگر ما را از اين [ ورطه ] برهاني ، قطعاً از سپاسگزاران خواهيم شد . » ( 22 )

فَلَمَّا أَنْجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 23 )

پس چون آنان را رهانيد ، ناگهان در زمين بناحقّ سركشى مىكنند . اى مردم ، سركشى شما فقط به زيان خود شماست . [ شما ] بهرهء زندگى دنيا را [ مىطلبيد ] . سپس بازگشت شما به سوى ما خواهد بود . پس شما را از آنچه انجام مىداديد با خبر خواهيم كرد . ( 23 )

إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ حَتَّى إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنَاهَا حَصِيدًا كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 24 )

در حقيقت ، مَثَلِ زندگى دنيا بسان آبى است كه آن را از آسمان فرو ريختيم ، پس گياه زمين - از آنچه مردم ودامها مىخورند - با آن درآميخت ، تا آن گاه كه زمين پيرايهء خود را برگرفت وآراسته گرديد وأهل آن پنداشتند كه آنان بر آن قدرت دارند ، شبى يا روزى فرمان [ ويراني ] ما آمد وآن را چنان درويده كرديم كه گويى ديروز وجود نداشته است . اين گونه نشانه‌ها [ ى خود ] را براي مردمى كه انديشه مىكنند به روشنى بيان مىكنيم . ( 24 )

وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 25 )

وخدا [ شما را ] به سراى سلامت فرا مىخواند ، وهر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . ( 25 )