القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢١

سورة البقرة

وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 127 )

وهنگامى كه إبراهيم وإسماعيل پايه‌هاى خانه [ كعبه ] را بالا مىبردند ، [ مىگفتند : ] « اى پروردگار ما ، از ما بپذير كه در حقيقت ، تو شنواى دانايى . ( 127 )

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 128 )

پروردگارا ، ما را تسليم [ فرمان ] خود قرار ده واز نسل ما ، أمتي فرمانبردار خود [ پديد آر ] وآداب ديني ما را به ما نشان ده وبر ما ببخشاى ، كه تويى توبه‌پذير مهربان . ( 128 )

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آَيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 129 )

پروردگارا ، در ميان آنان ، فرستاده‌اى از خودشان برانگيز ، تا آيات تو را بر آنان بخواند ، وكتاب وحكمت به آنان بياموزد وپاكيزه‌شان كند ، زيرا كه تو خود ، شكستناپذير حكيمى . » ( 129 )

وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الْآَخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 130 )

وچه كسى - جز آنكه به سبك مغزى گرايد - از آيين إبراهيم روى برمىتابد ؟ وما أو را در اين دنيا برگزيديم والبتة در آخرت [ نيز ] از شايستگان خواهد بود . ( 130 )

إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ( 131 )

هنگامى كه پروردگارش به أو فرمود : « تسليم شو » ، گفت : « به پروردگار جهانيان تسليم شدم . » ( 131 )

وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 132 )

وإبراهيم ويعقوب ، پسران خود را به همان [ آيين ] سفارش كردند [ وهر دو در وصيتشان چنين گفتند : ] « اى پسران من ، خداوند براي شما اين دين را برگزيد پس ، البتة نبايد جز مسلمان بميريد . » ( 132 )

أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَهَكَ وَإِلَهَ آَبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ( 133 )

آيا وقتي كه يعقوب را مرگ فرا رسيد ، حاضر بوديد ؟ هنگامى كه به پسران خود گفت : « پس از من ، چه را خواهيد پرستيد ؟ » گفتند : « معبود تو ، ومعبود پدرانت ، إبراهيم وإسماعيل وإسحاق - معبودى يگانه - را مىپرستيم ودر برابر أو تسليم هستيم . » ( 133 )

تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 134 )

آن جماعت را روزگار به سر آمد دستاورد آنان براي آنان ودستاورد شما براي شماست واز آنچه آنان مىكرده‌اند ، شما بازخواست نخواهيد شد . ( 134 )