القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٠٨

سورة التوبة

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ( 123 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، با كافرانى كه مجاور شما هستند كارزار كنيد ، وآنان بايد در شما خشونت بيابند ، وبدانيد كه خدا با تقواپيشگان است . ( 123 )

وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَانًا فَأَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ( 124 )

وچون سوره‌اى نازل شود ، از ميان آنان كسى است كه مىگويد : « اين [ سوره ] ايمان كدام يك از شما را افزود ؟ » امّا كساني كه ايمان آورده‌اند بر ايمانشان مىافزايد وآنان شادمانى مىكنند . ( 124 )

وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا وَهُمْ كَافِرُونَ ( 125 )

امّا كساني كه در دلهايشان بيمارى است ، پليدى بر پليديشان افزود ودر حال كفر درمىگذرند . ( 125 )

أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ ( 126 )

آيا نمىبينند كه آنان در هر سال ، يك يا دو بار آزموده مىشوند ، باز هم توبه نمىكنند وعبرت نمىگيرند ؟ ( 126 )

وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ( 127 )

وچون سوره‌اى نازل شود ، بعضي از آنان به بعضي ديگر نگاه مىكنند [ ومىگويند : ] « آيا كسى شما را مىبيند ؟ » سپس [ مخفيانه از حضور پيامبر ] بازمىگردند . خدا دلهايشان را [ از حقّ ] برگرداند ، زيرا آنان گروهى هستند كه نمىفهمند . ( 127 )

لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 128 )

قطعاً ، براي شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر أو دشوار است شما در رنج بيفتيد ، به [ هدايت ] شما حريص ، ونسبت به مؤمنان ، دلسوز مهربان است . ( 128 )

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ( 129 )

پس اگر روى برتافتند ، بگو : « خدا مرا بس است . هيچ معبودى جز أو نيست . بر أو توكل كردم ، وأو پروردگار عرش بزرگ است . » ( 129 )