القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٠٦

سورة التوبة

التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآَمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ( 112 )

[ آن مؤمنان ، ] همان توبه‌كنندگان ، پرستندگان ، سپاسگزاران ، روزه‌داران ، ركوعكنندگان ، سجده كنندگان ، وادارندگان به كارهاى پسنديده ، بازدارندگان از كارهاى ناپسند وپاسداران مقرّرات خدايند . ومؤمنان را بشارت ده . ( 112 )

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آَمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ( 113 )

بر پيامبر وكساني كه ايمان آورده‌اند سزاوار نيست كه براي مشركان - پس از آنكه برايشان آشكار گرديد كه آنان أهل دوزخند - طلب آمرزش كنند ، هر چند خويشاوند [ آنان ] باشند . ( 113 )

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ ( 114 )

وطلب آمرزش إبراهيم براي پدرش جز براي وعده‌اى كه به أو داده بود ، نبود . و [ لي ] هنگامى كه براي أو روشن شد كه وى دشمن خداست ، از أو بيزارى جست . راستى ، إبراهيم ، دلسوزى بردبار بود . ( 114 )

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَا يَتَّقُونَ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 115 )

وخدا بر آن نيست كه گروهى را پس از آنكه هدايتشان نمود بىراه بگذارد ، مگر آنكه چيزى را كه بايد از آن پروا كنند برايشان بيان كرده باشد . آرى ، خدا به هر چيزى داناست . ( 115 )

إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 116 )

در حقيقت ، فرمانروايى آسمانها وزمين از آنِ خداست . زنده مىكند ومىميراند ، وبراي شما جز خدا يار وياورى نيست . ( 116 )

لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 117 )

به يقين ، خدا بر پيامبر ومهاجران وأنصار كه در آن ساعت دشوار از أو پيروى كردند ببخشود ، بعد از آنكه چيزى نمانده بود كه دلهاىِ دسته‌اى از آنان منحرف شود . باز برايشان ببخشود ، چرا كه أو نسبت به آنان مهربان ورحيم است . ( 117 )