القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٠٤

سورة التوبة

وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 100 )

وپيشگامانِ نخستين از مهاجران وأنصار ، وكساني كه با نيكوكارى از آنان پيروى كردند ، خدا از ايشان خشنود وآنان [ نيز ] از أو خشنودند ، وبراي آنان باغهايى آماده كرده كه از زير [ درختان ] آن نهرها روان است . هميشه در آن جاودانه‌اند . اين است همان كاميابى بزرگ . ( 100 )

وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَى عَذَابٍ عَظِيمٍ ( 101 )

وبرخى از باديه‌نشينانى كه پيرامون شما هستند منافقند ، واز ساكنانِ مدينه [ نيز عدّه‌اى ] بر نفاق خو گرفته‌اند . تو آنان را نمىشناسى ، ما آنان را مىشناسيم . به زودى آنان را دو بار عذاب مىكنيم سپس به عذابي بزرگ بازگردانيده مىشوند . ( 101 )

وَآَخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآَخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 102 )

وديگرانى هستند كه به گناهان خود اعتراف كرده وكار شايسته را با [ كارى ] ديگر كه بد است درآميخته‌اند . اميد است خدا توبهء آنان را بپذيرد ، كه خدا آمرزندهء مهربان است . ( 102 )

خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 103 )

از أموال آنان صدقه‌اى بگير تا به وسيلهء آن پاك وپاكيزه‌شان سازى ، وبرايشان دعا كن ، زيرا دعاى تو براي آنان آرامشى است ، وخدا شنواى داناست . ( 103 )

أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 104 )

آيا ندانسته‌اند كه تنها خداست كه از بندگانش توبه را مىپذيرد وصدقات را مىگيرد ، وخداست كه خود توبه‌پذير مهربان است ؟ ( 104 )

وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 105 )

وبگو : « [ هر كارى مىخواهيد ] بكنيد ، كه به زودى خدا وپيامبر أو ومؤمنان در كردار شما خواهند نگريست ، وبه زودى به سوى داناى نهان وآشكار بازگردانيده مىشويد پس شما را به آنچه انجام مىداديد آگاه خواهد كرد . » ( 105 )

وَآَخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 106 )

وعدّه‌اى ديگر [ كارشان ] موقوف به فرمان خداست : يا آنان را عذاب مىكند ويا توبهء آنها را مىپذيرد ، وخدا داناى سنجيده‌كار است . ( 106 )