القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٠٢

سورة التوبة

رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ ( 87 )

راضى شدند كه با خانه‌نشينان باشند ، وبر دلهايشان مُهر زده شده است ، در نتيجة قدرت درك ندارند . ( 87 )

لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولَئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 88 )

ولى پيامبر وكساني كه با أو ايمان آورده‌اند با مال وجانشان به جهاد برخاسته‌اند . واينانند كه همهء خوبيها براي آنان است ، اينان همان رستگارانند . ( 88 )

أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 89 )

خدا براي آنان باغهايى آماده كرده است كه از زير [ درختان ] آن نهرها روان است ، ودر آن جاودانه‌اند . اين همان رستگارى بزرگ است . ( 89 )

وَجَاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 90 )

وعذرخواهان باديه‌نشين [ نزد تو ] آمدند تا به آنان اجازهء [ ترك جهاد ] داده شود . وكساني كه به خدا وفرستادهء أو دروغ گفتند نيز در خانه نشستند . به زودى كساني از آنان را كه كفر ورزيدند عذابي دردناك خواهد رسيد . ( 90 )

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضَى وَلَا عَلَى الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ مَا عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 91 )

بر ناتوانان وبر بيماران وبر كساني كه چيزى نمىيابند [ تا در راه جهاد ] خرج كنند - در صورتي كه براي خدا وپيامبرش خيرخواهى نمايند - هيچ گناهى نيست ، [ ونيز ] بر نيكوكاران ايرادى نيست ، وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 91 )

وَلَا عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا مَا يُنْفِقُونَ ( 92 )

و [ نيز ] گناهى نيست بر كساني كه چون پيش تو آمدند تا سوارشان كنى [ و ] گفتى : « چيزى پيدا نمىكنم تا بر آن سوارتان كنم » ، برگشتند ، ودر اثر اندوه ، از چشمانشان أشك فرو مىريخت كه [ چرا ] چيزى نمىيابند تا [ در راه جهاد ] خرج كنند . ( 92 )

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَهُمْ أَغْنِيَاءُ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 93 )

ايراد فقط بر كساني است كه با اينكه توانگرند از تو اجازهء [ ترك جهاد ] مىخواهند . [ وبه اين ] راضى شده‌اند كه با خانه‌نشينان باشند ، وخدا بر دلهايشان مُهر نهاد ، در نتيجة آنان نمىفهمند . ( 93 )