القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٠٠

سورة التوبة

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 73 )

اى پيامبر ، با كافران ومنافقان جهاد كن وبر آنان سخت بگير ، وجايگاهشان دوزخ است ، وچه بد سرانجامى است . ( 73 )

يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَهُمْ وَإِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 74 )

به خدا سوگند مىخورند كه [ سخن ناروا ] نگفته‌اند ، در حالي كه قطعاً سخن كفر گفته وپس از اسلام آوردنشان كفر ورزيده‌اند ، وبر آنچه موفّق به انجام آن نشدند همّت گماشتند ، وبه عيبجويى برنخاستند مگر [ بعد از ] آنكه خدا وپيامبرش از فضل خود آنان را بىنياز گردانيدند . پس اگر توبه كنند براي آنان بهتر است ، واگر روى برتابند ، خدا آنان را در دنيا وآخرت عذابي دردناك مىكند ، ودر روى زمين يار وياورى نخواهند داشت . ( 74 )

وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آَتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 75 )

واز آنان كسانىاند كه با خدا عهد كرده‌اند كه اگر از كَرَم خويش به ما عطا كند ، قطعاً صدقه خواهيم داد واز شايستگان خواهيم شد . ( 75 )

فَلَمَّا آَتَاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ ( 76 )

پس چون از فضل خويش به آنان بخشيد ، بدان بُخل ورزيدند ، وبه حال اعراض روى برتافتند . ( 76 )

فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ ( 77 )

در نتيجة ، به سزاى آنكه با خدا خلف وعده كردند واز آن روى كه دروغ مىگفتند ، در دلهايشان - تا روزى كه أو را ديدار مىكنند - پيامدهاى نفاق را باقي گذارد . ( 77 )

أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ وَأَنَّ اللَّهَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ( 78 )

آيا ندانسته‌اند كه خدا راز آنان ونجواى ايشان را مىداند وخدا داناى رازهاى نهاني است ؟ ( 78 )

الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 79 )

كساني كه بر مؤمنانى كه [ افزون بر صدقهء واجب ] ، از روى ميل ، صدقات [ مستحبّ نيز ] مىدهند ، عيب مىگيرند ، و [ همچنين ] از كساني كه [ در انفاق ] جز به اندازهء توانشان نمىيابند ، [ عيبجويى مىكنند ] وآنان را به ريشخند مىگيرند ، [ بدانند كه ] خدا آنان را به ريشخند مىگيرد وبراي ايشان عذابي پر درد خواهد بود . ( 79 )