القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩٧

سورة التوبة

فَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ ( 55 )

أموال وفرزندانشان تو را به شگفت نياوَرَد . جز اين نيست كه خدا مىخواهد در زندگى دنيا به وسيلهء اينها عذابشان كند وجانشان در حال كفر بيرون رود . ( 55 )

وَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَمَا هُمْ مِنْكُمْ وَلَكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ ( 56 )

وبه خدا سوگند ياد مىكنند كه آنان قطعاً از شمايند ، در حالي كه از شما نيستند ، ليكن آنان گروهى هستند كه مىترسند . ( 56 )

لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ ( 57 )

اگر پناهگاه يا غارها يا سوراخى [ براي فرار ] مىيافتند ، شتابزده به سوى آن روى مىآوردند . ( 57 )

وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ ( 58 )

وبرخى از آنان در [ تقسيم ] صدقات بر تو خرده مىگيرند ، پس اگر از آن [ أموال ] به ايشان داده شود خشنود مىگردند ، واگر از آن به ايشان داده نشود بناگاه به خشم مىآيند . ( 58 )

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آَتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ ( 59 )

واگر آنان بدانچه خدا وپيامبرش به ايشان داده‌اند خشنود مىگشتند ومىگفتند : « خدا ما را بس است به زودى خدا وپيامبرش از كَرَم خود به ما مىدهند وما به خدا مشتاقيم » [ قطعاً براي آنان بهتر بود ] . ( 59 )

إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاِبْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 60 )

صدقات ، تنها به تهيدستان وبينوايان ومتصدّيان [ گردآورى وپخش ] آن ، وكساني كه دلشان به دست آورده مىشود ، ودر [ راه آزادى ] بردگان ، ووامداران ، ودر راه خدا ، وبه در راه مانده ، اختصاص دارد . [ اين ] به عنوان فريضة از جانب خداست ، وخدا داناى حكيم است . ( 60 )

وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آَمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 61 )

واز ايشان كساني هستند كه پيامبر را آزار مىدهند ومىگويند : « أو زودباور است . » بگو : « گوش خوبى براي شماست ، به خدا ايمان دارد و [ سخن ] مؤمنان را باور مىكند ، وبراي كساني از شما كه ايمان آورده‌اند رحمتي است . » وكساني كه پيامبر خدا را آزار مىرسانند ، عذابي پر درد [ در پيش ] خواهند داشت . ( 61 )