القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩٦

سورة التوبة

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّى جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ ( 48 )

در حقيقت ، پيش از اين [ نيز ] در صدد فتنه‌جويى برآمدند وكارها را بر تو وارونه ساختند ، تا حقّ آمد وامر خدا آشكار شد ، در حالي كه آنان ناخشنود بودند . ( 48 )

وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلَا تَفْتِنِّي أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ ( 49 )

واز آنان كسى است كه مىگويد : « مرا [ در ماندن ] اجازه ده وبه فتنه‌ام مينداز . » هشدار ، كه آنان خود به فتنه افتاده‌اند ، وبىترديد جهنَّم بر كافران احاطه دارد . ( 49 )

إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَهُمْ فَرِحُونَ ( 50 )

اگر نيكى به تو رسد آنان را بد حال مىسازد ، واگر پيشامد ناگوارى به تو رسد مىگويند : « ما پيش از اين تصميم خود را گرفته‌ايم . » وشادمان روى بر مىتابند . ( 50 )

قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 51 )

بگو : « جز آنچه خدا براي ما مقرر داشته هرگز به ما نمىرسد . أو سرپرست ماست ، ومؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند . » ( 51 )

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ ( 52 )

بگو : « آيا براي ما جز يكى از اين دو نيكى را انتظار مىبريد ؟ در حالي كه ما انتظار مىكشيم كه خدا از جانب خود يا به دست ما عذابي به شما برساند . پس انتظار بكشيد كه ما هم با شما در انتظاريم . » ( 52 )

قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فَاسِقِينَ ( 53 )

بگو : « چه به رغبت چه با بىميلى انفاق كنيد ، هرگز از شما پذيرفته نخواهد شد ، چرا كه شما گروهى فاسق بوده‌ايد . » ( 53 )

وَمَا مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلَا يَأْتُونَ الصَّلَاةَ إِلَّا وَهُمْ كُسَالَى وَلَا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ كَارِهُونَ ( 54 )

وهيچ چيز مانع پذيرفته شدنِ انفاقهاى آنان نشد جز اينكه به خدا وپيامبرش كفر ورزيدند ، وجز با [ حال ] كسالت نماز به جا نمىآورند ، وجز با كراهت انفاق نمىكنند . ( 54 )