القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩٥

سورة التوبة

انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 41 )

سبكبار وگرانبار ، بسيج شويد وبا مال وجانتان در راه خدا جهاد كنيد . اگر بدانيد ، اين براي شما بهتر است . ( 41 )

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَاتَّبَعُوكَ وَلَكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ( 42 )

اگر مالي در دسترس وسفري [ آسان و ] كوتاه بود ، قطعاً از پى تو مىآمدند ، ولى آن راه پر مشقّت بر آنان دور مىنمايد ، وبه زودى به خدا سوگند خواهند خورد كه اگر مىتوانستيم حتماً با شما بيرون مىآمديم ، [ با سوگند دروغ ] ، خود را به هلاكت مىكشانند وخدا مىداند كه آنان سخت دروغگويند . ( 42 )

عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَتَعْلَمَ الْكَاذِبِينَ ( 43 )

خدايت ببخشايد ، چرا پيش از آنكه [ حال ] راستگويان بر تو روشن شود ودروغگويان را بازشناسى ، به آنان اجازه دادى ؟ ( 43 )

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ أَنْ يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ ( 44 )

كساني كه به خدا وروز بازپسين ايمان دارند ، در جهاد با مال وجانشان از تو [ عذر و ] اجازه نمىخواهند ، وخدا به [ حال ] تقواپيشگان داناست . ( 44 )

إِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ ( 45 )

تنها كساني از تو اجازه مىخواهند [ به جهاد نروند ] كه به خدا وروز بازپسين ايمان ندارند ودلهايشان به شكّ افتاده ودر شكّ خود سرگردانند . ( 45 )

وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ ( 46 )

واگر [ به راستى ] ارادهء بيرون رفتن داشتند ، قطعاً براي آن ساز وبرگى تدارك مىديدند ، ولى خداوند راه افتادنِ آنان را خوش نداشت ، پس ايشان را منصرف گردانيد و [ به آنان ] گفته شد : « با ماندگان بمانيد . » ( 46 )

لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ( 47 )

اگر با شما بيرون آمده بودند جز فساد براي شما نمىافزودند ، وبه سرعت خود را ميان شما مىانداختند ودر حق شما فتنه‌جويى مىكردند ، ودر ميان شما جاسوسانى دارند [ كه ] به نفع آنان [ اقدام مىكنند ] ، وخدا به [ حال ] ستمكاران داناست . ( 47 )