القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩٤

سورة التوبة

إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ( 37 )

جز اين نيست كه جابجا كردنِ [ ماههاى حرام ] ، فزونى در كفر است كه كافران به وسيلهء آن گمراه مىشوند آن را يك سال حلال مىشمارند ، ويك سال [ ديگر ] ، آن را حرام مىدانند ، تا با شمارهء ماههايى كه خدا حرام كرده است موافق سازند ، ودر نتيجة آنچه را خدا حرام كرده [ بر خود ] حلال گردانند . زشتىِ اعمالشان برايشان آراسته شده است ، وخدا گروه كافران را هدايت نمىكند . ( 37 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآَخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآَخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ ( 38 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، شما را چه شده است كه چون به شما گفته مىشود : « در راه خدا بسيج شويد » كُندى به خرج مىدهيد ؟ آيا به جاى آخرت به زندگى دنيا دل خوش كرده‌ايد ؟ متاع زندگى دنيا در برابر آخرت ، جز اندكى نيست . ( 38 )

إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 39 )

اگر بسيج نشويد ، [ خدا ] شما را به عذابي دردناك عذاب مىكند ، وگروهى ديگر به جاى شما مىآورد ، وبه أو زيانى نخواهيد رسانيد ، وخدا بر هر چيزى تواناست . ( 39 )

إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 40 )

اگر أو [ پيامبر ] را يارى نكنيد ، قطعاً خدا أو را يارى كرد : هنگامى كه كساني كه كفر ورزيدند ، أو را [ از مكّه ] بيرون كردند ، وأو نفر دوم از دو تن بود ، آن گاه كه در غار [ ثَور ] بودند ، وقتي به همراه خود مىگفت : « اندوه مدار كه خدا با ماست . » پس خدا آرامش خود را بر أو فرو فرستاد ، وأو را با سپاهيانى كه آنها را نمىديديد تأييد كرد ، وكلمهء كساني را كه كفر ورزيدند پستتر گردانيد ، وكلمهء خداست كه برتر است ، وخدا شكستناپذير حكيم است . ( 40 )