القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩٢

سورة التوبة

ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَلَى مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 27 )

سپس خدا بعد از اين [ واقعه ] توبهء هر كس را بخواهد مىپذيرد ، وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 27 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شَاءَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 28 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، حقيقت اين است كه مشركان ناپاكند ، پس نبايد از سال آينده به مسجد الحرام نزديك شوند ، واگر [ در اين قطع رابطه ] از فقر بيمناكيد ، پس به زودى خدا - اگر بخواهد - شما را به فضل خويش بىنياز مىگرداند ، كه خدا داناى حكيم است . ( 28 )

قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ ( 29 )

با كساني از أهل كتاب كه به خدا وروز بازپسين ايمان نمىآورند ، وآنچه را خدا وفرستاده‌اش حرام گردانيده‌اند حرام نمىدارند ومتديّن به دين حق نمىگردند ، كارزار كنيد ، تا با [ كمالِ ] خوارى به دست خود جزيه دهند . ( 29 )

وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 30 )

ويهود گفتند : « عُزَير ، پسر خداست . » ونصارى گفتند : « مسيح ، پسر خداست . » اين سخنى است [ باطل ] كه به زبان مىآورند ، وبه گفتار كساني كه پيش از اين كافر شده‌اند شباهت دارد . خدا آنان را بكشد چگونه [ از حق ] بازگردانده مىشوند ؟ ( 30 )

اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَهًا وَاحِدًا لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 31 )

اينان دانشمندان وراهبان خود ومسيح پسر مريم را به جاى خدا به الوهيّت گرفتند ، با آنكه مأمور نبودند جز اينكه خدايى يگانه را بپرستند كه هيچ معبودى جز أو نيست . منزّه است أو از آنچه [ با وى ] شريك مىگردانند . ( 31 )