القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩١

سورة التوبة

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَرِضْوَانٍ وَجَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ ( 21 )

پروردگارشان آنان را از جانب خود ، به رحمت وخشنودى وباغهايى [ در بهشت ] كه در آنها نعمتهايى پايدار دارند ، مژده مىدهد . ( 21 )

خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 22 )

جاودانه در آنها خواهند بود ، در حقيقت ، خداست كه نزد أو پاداشى بزرگ است . ( 22 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا آَبَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمَانِ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 23 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، اگر پدرانتان وبرادرانتان كفر را بر ايمان ترجيح دهند [ آنان را ] به دوستى مگيريد ، وهر كس از ميان شما آنان را به دوستى گيرد ، آنان همان ستمكارانند . ( 23 )

قُلْ إِنْ كَانَ آَبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ( 24 )

بگو : « اگر پدران وپسران وبرادران وزنان وخاندان شما واموالى كه گرد آورده‌ايد وتجارتي كه از كسادش بيمناكيد وسراهايى را كه خوش مىداريد ، نزد شما از خدا وپيامبرش وجهاد در راه وى دوستداشتنىتر است ، پس منتظر باشيد تا خدا فرمانش را [ به اجرا در ] آورد . » وخداوند گروه فاسقان را راهنمايى نمىكند . ( 24 )

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئًا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ ( 25 )

قطعاً خداوند شما را در مواضع بسيارى يارى كرده است ، و [ نيز ] در روز « حُنَين » آن هنگام كه شمارِ زيادتان شما را به شگفت آورده بود ، ولى به هيچ وجه از شما دفع [ خطر ] نكرد ، وزمين با همهء فراخى بر شما تنگ گرديد ، سپس در حالي كه پشت [ به دشمن ] كرده بوديد برگشتيد . ( 25 )

ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَذَلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ ( 26 )

آن گاه خدا آرامش خود را بر فرستادهء خود وبر مؤمنان فرود آورد ، وسپاهيانى فرو فرستاد كه آنها را نمىديديد ، وكساني را كه كفر ورزيدند عذاب كرد ، وسزاى كافران همين بود . ( 26 )