القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩
سورة البقرة
وَقَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَى عَلَى شَيْءٍ وَقَالَتِ النَّصَارَى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَى شَيْءٍ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 113 )
ويهوديان گفتند : « ترسايان بر حق نيستند . » وترسايان گفتند : « يهوديان بر حق نيستند » - با آنكه آنان كتاب [ آسمانى ] را مىخوانند . افراد نادان نيز [ سخنى ] همانند گفتهء ايشان گفتند . پس خداوند ، روز رستاخيز در آنچه با هم اختلاف مىكردند ، ميان آنان داورى خواهد كرد . ( 113 )
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُولَئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 114 )
وكيست بيدادگرتر از آن كس كه نگذارد در مساجد خدا ، نام وى برده شود ، ودر ويراني آنها بكوشد ؟ آنان حق ندارند جز ترسان ولرزان در آن [ مسجد ] ها درآيند . در اين دنيا ايشان را خوارى ، ودر آخرت عذابي بزرگ است . ( 114 )
وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ( 115 )
ومشرق ومغرب از آنِ خداست پس به هر سو رو كنيد ، آنجا روى [ به ] خداست . آرى ، خدا گشايشگر داناست . ( 115 )
وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ ( 116 )
وگفتند : « خداوند فرزندى براي خود اختيار كرده است . » أو منزّه است . بلكه هر چه در آسمانها وزمين است ، از آنِ اوست ، [ و ] همه فرمانپذير اويند . ( 116 )
بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 117 )
[ أو ] پديد آورندهء آسمانها وزمين [ است ] ، وچون به كارى اراده فرمايد ، فقط مىگويد : « [ موجود ] باش » پس [ فوراً موجود ] مىشود . ( 117 )
وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينَا آَيَةٌ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 118 )
افراد نادان گفتند : « چرا خدا با ما سخن نمىگويد ؟ يا براي ما معجزهاى نمىآيد ؟ » كساني كه پيش از اينان بودند [ نيز ] مثل همين گفتهء ايشان را مىگفتند . دلها [ وأفكار ] شان به هم مىماند . ما نشانهها [ ى خود ] را براي گروهى كه يقين دارند ، نيك روشن گردانيدهايم . ( 118 )
إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ ( 119 )
ما تو را بحق فرستاديم ، تا بشارتگر وبيمدهنده باشى ، و [ لي ] دربارهء دوزخيان ، از تو پرسشى نخواهد شد . ( 119 )