القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٦

سورة الأعراف

قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 188 )

بگو : « جز آنچه خدا بخواهد ، براي خودم اختيار سود وزيانى ندارم ، واگر غيب مىدانستم قطعاً خير بيشترى مىاندوختم وهرگز به من آسيبى نمىرسيد . من جز بيمدهنده وبشارتگر براي گروهى كه ايمان مىآورند ، نيستم . » ( 188 )

هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آَتَيْتَنَا صَالِحًا لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 189 )

اوست آن كس كه شما را از نفس واحدى آفريد ، وجفت وى را از آن پديد آورد تا بدان آرام گيرد . پس چون [ آدم ] با أو [ حوا ] درآميخت باردار شد ، بارى سبك . و [ چندى ] با آن [ بار سبك ] گذرانيد ، وچون سنگينبار شد ، خدا ، پروردگار خود را خواندند كه اگر به ما [ فرزندى ] شايسته عطا كنى قطعاً از سپاسگزاران خواهيم بود . ( 189 )

فَلَمَّا آَتَاهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهُ شُرَكَاءَ فِيمَا آَتَاهُمَا فَتَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 190 )

وچون به آن دو ، [ فرزندى ] شايسته داد ، در آنچه [ خدا ] به ايشان داده بود ، براي أو شريكانى قرار دادند ، وخدا از آنچه [ با أو ] شريك مىگردانند برتر است . ( 190 )

أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ ( 191 )

آيا موجوداتى را [ با أو ] شريك مىگردانند كه چيزى را نمىآفرينند وخودشان مخلوقند ؟ ( 191 )

وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًا وَلَا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ ( 192 )

ونمىتوانند آنان را يارى كنند ونه خويشتن را يارى دهند . ( 192 )

وَإِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لَا يَتَّبِعُوكُمْ سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صَامِتُونَ ( 193 )

واگر آنها را به [ راه ] هدايت فراخوانيد ، از شما پيروى نمىكنند . چه آنها را بخوانيد يا خاموش بمانيد ، براي شما يكسان است . ( 193 )

إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 194 )

در حقيقت ، كساني را كه به جاى خدا مىخوانيد ، بندگانى أمثال شما هستند . پس آنها را [ در گرفتاريها ] بخوانيد ، اگر راست مىگوييد بايد شما را أجابت كنند . ( 194 )

أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آَذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا قُلِ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنْظِرُونِ ( 195 )

آيا آنها پاهايى دارند كه با آن راه بروند ، يا دستهايى دارند كه با آن كارى انجام دهند ، يا چشمهايى دارند كه با آن بنگرند ، يا گوشهايى دارند كه با آن بشنوند ؟ بگو : « شريكان خود را بخوانيد سپس در بارهء من حيله به كار بريد ومرا مَهَلت مدهيد . » ( 195 )