القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٣

سورة الأعراف

وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 164 )

وآن گاه كه گروهى از ايشان گفتند : « براي چه قومي را كه خدا هلاككنندهء ايشان است ، يا آنان را به عذابي سخت عذاب خواهد كرد ، پند مىدهيد ؟ » گفتند : « تا معذرتي پيش پروردگارتان باشد ، وشايد كه آنان پرهيزگارى كنند . » ( 164 )

فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ( 165 )

پس هنگامى كه آنچه را بدان تذكّر داده شده بودند ، از ياد بردند ، كساني را كه از [ كار ] بد باز مىداشتند نجات داديم وكساني را كه ستم كردند ، به سزاى آنكه نافرمانى مىكردند ، به عذابي شديد گرفتار كرديم . ( 165 )

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ ( 166 )

وچون از آنچه از آن نهى شده بودند سرپيچى كردند ، به آنان گفتيم : « بوزينگانى رانده‌شده باشيد . » ( 166 )

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 167 )

و [ ياد كن ] هنگامى را كه پروردگارت اعلام داشت كه تا روز قيامت بر آنان [ يهوديان ] كساني را خواهد گماشت كه بديشان عذاب سخت بچشانند . آرى ، پروردگار تو زود كيفر است وهمو آمرزندهء بسيار مهربان است . ( 167 )

وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَمًا مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَلِكَ وَبَلَوْنَاهُمْ بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 168 )

وآنان را در زمين به صورت گروه‌هايى پراكنده ساختيم : برخى از آنان درستكارند وبرخى از آنان جز اينند . وآنها را به خوشيها وناخوشيها آزموديم ، باشد كه ايشان بازگردند . ( 168 )

فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَذَا الْأَدْنَى وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثَاقُ الْكِتَابِ أَنْ لَا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ وَالدَّارُ الْآَخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ( 169 )

آن گاه بعد از آنان ، جانشينانى وارث كتاب [ آسمانى ] شدند كه متاع اين دنياي پست را مىگيرند ومىگويند : « بخشيده خواهيم شد . » واگر متاعي مانند آن به ايشان برسد [ باز ] آن را مىستانند . آيا از آنان پيمان كتاب [ آسمانى ] گرفته نشده كه جز به حقّ نسبت به خدا سخن نگويند ، با اينكه آنچه را كه در آن [ كتاب ] است آموخته‌اند ؟ وسراى آخرت براي كساني كه پروا پيشه مىكنند بهتر است . آيا باز تعقّل نمىكنيد ؟ ( 169 )

وَالَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ ( 170 )

وكساني كه به كتاب [ آسمانى ] چنگ درمىزنند ونماز برپا داشته‌اند [ بدانند كه ] ما اجر درستكاران را تباه نخواهيم كرد . ( 170 )