القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٠

سورة الأعراف

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 150 )

وچون موسى ، خشمناك واندوهگين به سوى قوم خود بازگشت ، گفت : « پس از من چه بد جانشينى براي من بوديد ! آيا بر فرمان پروردگارتان پيشى گرفتيد ؟ وألواح را افكند و [ موى ] سر برادرش را گرفت وأو را به طرف خود كشيد . [ هارون ] گفت : « اى فرزند مادرم ، اين قوم ، مرا ناتوان يافتند وچيزى نمانده بود كه مرا بكشند پس مرا دشمنشاد مكن ومرا در شمار گروه ستمكاران قرار مده . » ( 150 )

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 151 )

[ موسى ] گفت : « پروردگارا ، من وبرادرم را بيامرز وما را در [ پناه ] رحمت خود درآور ، وتو مهربانترين مهربانانى . » ( 151 )

إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ ( 152 )

آرى ، كساني كه گوساله را [ به پرستش ] گرفتند ، به زودى خشمى از پروردگارشان وذلَّتى در زندگى دنيا به ايشان خواهد رسيد وما اين گونه ، دروغپردازان را كيفر مىدهيم . ( 152 )

وَالَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِهَا وَآَمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 153 )

و [ لي ] كساني كه مرتكب گناهان شدند ، آن گاه توبه كردند وايمان آوردند ، قطعاً پروردگار تو پس از آن آمرزندهء مهربان خواهد بود . ( 153 )

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْوَاحَ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ( 154 )

وچون خشم موسى فرو نشست ، ألواح را برگرفت ودر رونويس آن ، براي كساني كه از پروردگارشان بيمناك بودند ، هدايت ورحمتي بود . ( 154 )

وَاخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاءُ وَتَهْدِي مَنْ تَشَاءُ أَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ ( 155 )

وموسى از ميان قوم خود هفتاد مرد براي ميعاد ما برگزيد ، وچون زلزله ، آنان را فرو گرفت ، گفت : « پروردگارا ، اگر مىخواستى ، آنان را ومرا پيش از اين هلاك مىساختى . آيا ما را به [ سزاى ] آنچه كمخردانِ ما كرده‌اند هلاك مىكنى ؟ اين جز آزمايش تو نيست هر كه را بخواهى به وسيلهء آن گمراه وهر كه را بخواهى هدايت مىكنى تو سرور مايى پس ما را بيامرز وبه ما رحم كن ، وتو بهترين آمرزندگانى . » ( 155 )