القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٩

سورة الأعراف

قَالَ يَا مُوسَى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آَتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 144 )

فرمود : « اى موسى ، تو را با رسالتها وبا سخن گفتنم [ با تو ] ، بر مردم [ روزگار ] برگزيدم پس آنچه را به تو دادم بگير واز سپاسگزاران باش . » ( 144 )

وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ ( 145 )

ودر ألواح [ تورات ] براي أو در هر موردى پندى ، وبراي هر چيزى تفصيلي نگاشتيم ، پس [ فرموديم : ] « آن را به جد وجهد بگير وقوم خود را وأدار كن كه بهترين آن را فرا گيرند ، به زودى سراى نافرمانان را به شما مىنمايانم . » ( 145 )

سَأَصْرِفُ عَنْ آَيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آَيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ( 146 )

به زودى كساني را كه در زمين ، بناحق تكبّر مىورزند ، از آياتم رويگردان سازم [ به طورى كه ] اگر هر نشانه‌اى را [ از قدرت من ] بنگرند ، بدان ايمان نياورند ، واگر راه صواب را ببينند آن را برنگزينند ، واگر راه گمراهى را ببينند آن را راه خود قرار دهند . اين بدان سبب است كه آنان آيات ما را دروغ انگاشتند وغفلت ورزيدند . ( 146 )

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآَخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 147 )

وكساني كه آيات ما وديدار آخرت را دروغ پنداشتند ، اعمالشان تباه شده است . آيا جز در برابر آنچه مىكردند كيفر مىبينند ؟ ( 147 )

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَى مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ ( 148 )

وقوم موسى پس از [ عزيمت ] أو ، از زيورهاى خود مجسّمهء گوساله‌اى براي خود ساختند كه صداى گاو داشت . آيا نديدند كه آن [ گوساله ] با ايشان سخن نمىگويد وراهى بدانها نمىنمايد ؟ آن را [ به پرستش ] گرفتند وستمكار بودند . ( 148 )

وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ( 149 )

وچون انگشت ندامت گزيدند ودانستند كه واقعاً گمراه شده‌اند گفتند : « اگر پروردگار ما به ما رحم نكند وما را نبخشايد قطعاً از زيانكاران خواهيم بود . » ( 149 )