القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٨

سورة الأعراف

وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَى قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَى أَصْنَامٍ لَهُمْ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آَلِهَةٌ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ( 138 )

وفرزندان إسرائيل را از دريا گذرانديم . تا به قومي رسيدند كه بر [ پرستش ] بتهاى خويش همت مىگماشتند . گفتند : « اى موسى ، همان گونه كه براي آنان خدايانى است ، براي ما [ نيز ] خدايى قرار ده . » گفت : « راستى شما گروهى هستيد كه ناداني مىكنيد . » ( 138 )

إِنَّ هَؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 139 )

در حقيقت ، آنچه ايشان در آنند نابود [ وزايل ] وآنچه انجام مىدادند باطل است . ( 139 )

قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ( 140 )

گفت : « آيا غير از خدا معبودى براي شما بجويم ، با اينكه أو شما را بر جهانيان برترى داده است ؟ » ( 140 )

وَإِذْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ آَلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذَلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ ( 141 )

و [ ياد كن ] هنگامى را كه شما را از فرعونيان نجات داديم كه شما را سخت شكنجه مىكردند : پسرانتان را مىكشتند وزنانتان را زنده باقي مىگذاشتند ودر اين ، براي شما آزمايش بزرگى از جانب پروردگارتان بود . ( 141 )

وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ ( 142 )

وبا موسى ، سى شب وعده گذاشتيم وآن را با دَه شب ديگر تمام كرديم . تا آنكه وقت معينِ پروردگارش در چهل شب به سر آمد . وموسى [ هنگام رفتن به كوه طور ] به برادرش هارون گفت : « در ميان قوم من جانشينم باش ، و [ كار آنان را ] اصلاح كن ، وراه فسادگران را پيروى مكن . » ( 142 )

وَلَمَّا جَاءَ مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَى صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ ( 143 )

وچون موسى به ميعاد ما آمد وپروردگارش با أو سخن گفت ، عرض كرد : « پروردگارا ، خود را به من بنماى تا بر تو بنگرم . » فرمود : « هرگز مرا نخواهى ديد ، ليكن به كوه بنگر پس اگر بر جاى خود قرار گرفت به زودى مرا خواهى ديد . » پس چون پروردگارش به كوه جلوه نمود ، آن را ريز ريز ساخت ، وموسى بيهوش بر زمين افتاد ، وچون به خود آمد ، گفت : « تو منزهى ! به درگاهت توبه كردم ومن نخستين مؤمنانم . » ( 143 )