القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٧
سورة الأعراف
فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 131 )
پس هنگامى كه نيكى [ ونعمت ] به آنان روى مىآورد مىگفتند : « اين براي [ شايستگى ] خود ماست » وچون گزندى به آنان مىرسيد ، به موسى وهمراهانش شگون بد مىزدند . آگاه باشيد كه [ سرچشمهء ] بدشگونى آنان تنها نزد خداست [ كه آنان را به بدى اعمالشان كيفر مىدهد ] ، ليكن بيشترشان نمىدانستند . ( 131 )
وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آَيَةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ( 132 )
وگفتند : « هر گونه پديدهء شگرفى كه به وسيلهء آن ما را افسون كنى براي ما بياورى ، ما به تو ايمان آورنده نيستيم . » ( 132 )
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آَيَاتٍ مُفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ ( 133 )
پس بر آنان طوفان وملخ وكَنَهء ريز وغوكها وخون را به صورت نشانههايى آشكار فرستاديم وباز سركشى كردند وگروهى بدكار بودند . ( 133 )
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ( 134 )
وهنگامى كه عذاب بر آنان فرود آمد ، گفتند : « اى موسى ، پروردگارت را به عهدي كه نزد تو دارد براي ما بخوان ، اگر اين عذاب را از ما برطرف كنى حتماً به تو ايمان خواهيم آورد وبني إسرائيل را قطعاً با تو روانه خواهيم ساخت . » ( 134 )
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ ( 135 )
وچون عذاب را - تا سررسيدى كه آنان بدان رسيدند - از آنها برداشتيم باز هم پيمانشكنى كردند . ( 135 )
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ( 136 )
سرانجام از آنان انتقام گرفتيم ودر دريا غرقشان ساختيم ، چرا كه آيات ما را تكذيب كردند واز آنها غافل بودند . ( 136 )
وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ الْحُسْنَى عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ ( 137 )
وبه آن گروهى كه پيوسته تضعيف مىشدند ، [ بخشهاى ] باختر وخاورى سرزمين [ فلسطين ] را - كه در آن بركت قرار داده بوديم - به ميراث عطا كرديم . وبه پاس آنكه صبر كردند ، وعدهء نيكوى پروردگارت به فرزندان إسرائيل تحقق يافت ، وآنچه را كه فرعون وقومش ساخته وافراشته بودند ويران كرديم . ( 137 )