القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦١

سورة الأعراف

وَاذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاءَ مِنْ بَعْدِ عَادٍ وَبَوَّأَكُمْ فِي الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِهَا قُصُورًا وَتَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُيُوتًا فَاذْكُرُوا آَلَاءَ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 74 )

وبه ياد آوريد هنگامى را كه شما را پس از [ قوم ] عاد جانشينان [ آنان ] گردانيد ، ودر زمين به شما جاى [ مناسب ] داد . در دشتهاى آن [ براي خود ] كاخهايى اختيار مى كرديد ، واز كوه‌ها خانه‌هايى [ زمستانى ] مىتراشيديد . پس نعمتهاى خدا را به ياد آوريد ودر زمين سر به فساد برمداريد . » ( 74 )

قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آَمَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صَالِحًا مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ ( 75 )

سران قوم أو كه استكبار مىورزيدند ، به مستضعفانى كه ايمان آورده بودند ، گفتند : « آيا مىدانيد كه صالح از طرف پروردگارش فرستاده شده است ؟ » گفتند : « بىترديد ، ما به آنچه وى بدان رسالت يافته است مؤمنيم . » ( 75 )

قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آَمَنْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ ( 76 )

كساني كه استكبار مىورزيدند ، گفتند : « ما به آنچه شما بدان ايمان آورده‌ايد كافريم . » ( 76 )

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 77 )

پس آن مادة شتر را پى كردند واز فرمان پروردگار خود سرپيچيدند وگفتند : « اى صالح ، اگر از پيامبرانى ، آنچه را به ما وعده مىدهى براي ما بياور . » ( 77 )

فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ ( 78 )

آن گاه زمينلرزه آنان را فرو گرفت ودر خانه‌هايشان از پا درآمدند . ( 78 )

فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَكِنْ لَا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ ( 79 )

پس [ صالح ] از ايشان روى برتافت وگفت : « اى قوم من ، به راستى ، من پيام پروردگارم را به شما رساندم وخير شما را خواستم ولى شما خيرخواهان [ ونصيحتگران ] را دوست نمىداريد . » ( 79 )

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ ( 80 )

ولوط را [ فرستاديم ] هنگامى كه به قوم خود گفت : « آيا آن كار زشت [ ى ] را مرتكب مىشويد ، كه هيچ كس از جهانيان در آن بر شما پيشى نگرفته است ؟ ( 80 )

إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ( 81 )

شما از روى شهوت ، به جاى زنان با مردان درمىآميزيد ، آرى ، شما گروهى تجاوزكاريد . » ( 81 )