القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦

سورة البقرة

قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآَخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خَالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 94 )

بگو : « اگر در نزد خدا ، سراى بازپسين يكسر به شما اختصاص دارد ، نه ديگر مردم ، پس اگر راست مىگوييد آرزوى مرگ كنيد . » ( 94 )

وَلَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ( 95 )

ولى به سبب كارهايى كه از پيش كرده‌اند ، هرگز آن را آرزو نخواهند كرد . وخدا به [ حال ] ستمگران داناست . ( 95 )

وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَنْ يُعَمَّرَ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ( 96 )

وآنان را مسلماً آزمندترين مردم به زندگى ، و [ حتى حريصتر ] از كساني كه شرك مىورزند خواهى يافت . هر يك از ايشان آرزو دارد كه كاش هزار سال عمر كند با آنكه اگر چنين عمرى هم به أو داده شود ، وى را از عذاب دور نتواند داشت . وخدا بر آنچه مىكنند بيناست . ( 96 )

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ( 97 )

بگو : « كسى كه دشمن جبرئيل است [ در واقع دشمن خداست ] چرا كه أو ، به فرمان خدا ، قرآن را بر قلبت نازل كرده است ، در حالي كه مؤيد [ كتابهاى آسمانى ] پيش از آن ، وهدايت وبشارتى براي مؤمنان است . » ( 97 )

مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِينَ ( 98 )

هر كه دشمن خدا ، وفرشتگان وفرستادگان أو ، وجبرئيل وميكائيل است [ بداند كه ] خدا يقيناً دشمن كافران است . ( 98 )

وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ آَيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلَّا الْفَاسِقُونَ ( 99 )

وهمانا بر تو آياتي روشن فرو فرستاديم ، وجز فاسقان [ كسى ] آنها را انكار نمىكند . ( 99 )

أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَبَذَهُ فَرِيقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ( 100 )

ومگر نه اين بود كه [ يهود ] هر گاه پيمانى بستند ، گروهى از ايشان آن را دور افكندند ؟ بلكه [ حقيقت اين است كه ] بيشترشان ايمان نمىآورند . ( 100 )

وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 101 )

وآن گاه كه فرستاده‌اى از جانب خداوند برايشان آمد - كه آنچه را با آنان بود تصديق مىداشت - گروهى از أهل كتاب ، كتاب خدا را پشت سر افكندند ، چنان كه گويى [ از آن هيچ ] نمىدانند . ( 101 )