القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٥٩

سورة الأعراف

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِي خَبُثَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِدًا كَذَلِكَ نُصَرِّفُ الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ ( 58 )

وزمين پاك [ وآماده ] ، گياهش به اذن پروردگارش برمىآيد وآن [ زمينى ] كه ناپاك [ ونامناسب ] است [ گياهش ] جز اندك وبىفايده برنمىآيد . اين گونه ، آيات [ خود ] را براي گروهى كه شكر مىگزارند ، گونه‌گون بيان مىكنيم . ( 58 )

لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 59 )

همانا نوح را به سوى قومش فرستاديم . پس گفت : « اى قوم من ، خدا را بپرستيد كه براي شما معبودى جز أو نيست ، من از عذاب روزى سترگ بر شما بيمناكم . » ( 59 )

قَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 60 )

سران قومش گفتند : « واقعاً ما تو را در گمراهى آشكارى مىبينيم . » ( 60 )

قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلَالَةٌ وَلَكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 61 )

گفت : « اى قوم من ، هيچ گونه گمراهى در من نيست ، بلكه من فرستاده‌اى از جانب پروردگار جهانيانم . ( 61 )

أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي وَأَنْصَحُ لَكُمْ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ( 62 )

پيامهاى پروردگارم را به شما مىرسانم واندرزتان مىدهم وچيزهايى از خدا مىدانم كه [ شما ] نمىدانيد . ( 62 )

أَوَعَجِبْتُمْ أَنْ جَاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 63 )

آيا تعجب كرديد كه بر مردى از خودتان ، پندى از جانب پروردگارتان براي شما آمده تا شما را بيم دهد وتا شما پرهيزگارى كنيد وباشد كه مورد رحمت قرار گيريد ؟ » ( 63 )

فَكَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْنَاهُ وَالَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا عَمِينَ ( 64 )

پس أو را تكذيب كردند ، وما أو وكساني را كه با وى در كشتى بودند نجات داديم وكساني را كه آيات ما را دروغ پنداشتند غرق كرديم ، زيرا آنان گروهى كور [ دل ] بودند . ( 64 )

وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ ( 65 )

وبه سوى عاد ، برادرشان هود را [ فرستاديم ] گفت : « اى قوم من ، خدا را بپرستيد كه براي شما معبودى جز أو نيست ، پس آيا پرهيزگارى نمىكنيد ؟ » ( 65 )

قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاكَ فِي سَفَاهَةٍ وَإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكَاذِبِينَ ( 66 )

سرانِ قومش كه كافر بودند گفتند : « در حقيقت ، ما تو را در [ نوعي ] سفاهت مىبينيم وجداً تو را از دروغگويان مىپنداريم . » ( 66 )

قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفَاهَةٌ وَلَكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 67 )

گفت : « اى قوم من ، در من سفاهتى نيست ، ولى من فرستاده‌اى از جانب پروردگار جهانيانم . ( 67 )