القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٥٦

سورة الأعراف

قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآَتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِنْ لَا تَعْلَمُونَ ( 38 )

مىفرمايد : « در ميان امّتهايى از جنّ وانس ، كه پيش از شما بوده‌اند ، داخل آتش شويد . » هر بار كه امّتى [ در آتش ] درآيد ، همكيشان خود را لعنت كند ، تا وقتي كه همگى در آن به هم پيوندند [ آن گاه ] پيروانشان دربارهء پيشوايانشان مىگويند : « پروردگارا ، اينان ما را گمراه كردند ، پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده . » [ خدا ] مىفرمايد : « براي هر كدام [ عذاب ] دو چندان است ولى شما نمىدانيد . » ( 38 )

وَقَالَتْ أُولَاهُمْ لِأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ ( 39 )

وپيشوايانشان به پيروانشان مىگويند : « شما را بر ما امتيازى نيست . پس به سزاى آنچه به دست مىآورديد عذاب را بچشيد . » ( 39 )

إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ ( 40 )

در حقيقت ، كساني كه آيات ما را دروغ شمردند واز [ پذيرفتن ] آنها تكبّر ورزيدند ، درهاى آسمان را برايشان نمىگشايند ودر بهشت درنمىآيند مگر آنكه شتر در سوراخ سوزن داخل شود . وبدينسان بزهكاران را كيفر مىدهيم . ( 40 )

لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ ( 41 )

براي آنان از جهنّم بسترى واز بالايشان پوششهاست ، واين گونه بيدادگران را سزا مىدهيم . ( 41 )

وَالَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 42 )

وكساني كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كرده‌اند - هيچ كسى را جز به قدر توانش تكليف نمىكنيم - آنان همدم بهشتند [ كه ] در آن جاودانند . ( 42 )

وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 43 )

وهر گونه كينه‌اى را از سينه‌هايشان مىزداييم . از زير [ قصرهاى ] شان نهرها جارى است ، ومىگويند : « ستايش خدايى را كه ما را بدين [ راه ] هدايت نمود ، واگر خدا ما را رهبرى نمىكرد ما خود هدايت نمىيافتيم . در حقيقت ، فرستادگانِ پروردگارِ ما حق را آوردند . » وبه آنان ندا داده مىشود كه اين همان بهشتى است كه آن را به [ پاداش ] آنچه انجام مىداديد ميراث يافته‌ايد . ( 43 )